مضمون بسياري از آيات قرآن، با واقعيات مسلم ناسازگاري دارد و بسياري از احکام آن نيز در اثر ناديده گرفتن واقعيات صادر شده است. در اينجا به یک نمونه اشاره مي کنم:
روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت ماه، میشل بچله، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل با انتشار بیانیه ای نسبت به اعدام دو کودک مجرم در فاصله ۴ روز در ایران واکنش نشان داد و مجددا از مقامات ایران خواست که به تعهدات بینالمللی حقوق بشری خود احترام گذاشته، فورا اعدام کودکمجرمین را متوقف کرده و تمامی مجازاتهای اعدام را تعدیل نمایند. در این بیانیه همچنین از مقامات ایران مکررا خواسته شده در خصوص مرگ دانیال زین العابدینی در زندان میاندوآب نیز تحقیقات بی طرفانه انجام دهند و عوامل مسئول مرگ وی را مورد بازخواست قرار دهند.
ملیحه شورچه، مادر سهیلا حجاب که اواخر اسفندماه با تودیع قرار از زندان اوین آزاده شده است، در نامهای خطاب به مقامات کشور، ضمن ابراز نگرانی از وضعیت سلامت زندانیان سیاسی باتوجه به شیوع ویروس کرونا در کشور خواهان آزادی سایر زندانیان عقیدتی که هم اکنون در زندان به سر میبرند شده است. وی در بخشی از این نامه میگوید “حال تمام مادرانی که فرزندانشان در زندان هستند را میفهمم، به خصوص اضطراب ناشی از بیماری کرونا. من تنها مادر سهیلا حجاب نیستم آتنا دائمی، ارس امیری، نیلوفر بیانی، رضوانه احمدخانبیگی، مریم اکبری منفرد، سپیده کاشانی، مژگان کشاورز، صبا کردافشاری، یاسمن آریانی، سمانه نوروز مرادی و نگین قدمیان فرزندان من هستند. آنها را آزاد کنید و خانواده هایشان را دریابید.”
سهیل عربی، زندانی عقیدتی روز سهشنبه ۲۶ فروردینماه از بند خارج شده و به محل نامعلومی منتقل شده است. گفته میشود مسئولان زندان تهران بزرگ در ابتدا بهصورت شفاهی به آقای عربی گفتند به بازداشتگاه سپاه منتقل خواهد شد و پس از آن به او گفتهاند به بیمارستان اعزام خواهد شد. از همین رو مقصد این انتقال مشخص نیست. سهیل عربی از دو هفته قبل در اعتراض به عملی نشدن وعده مسئولان در خصوص اعزام وی به بیمارستان، شرایط نامساعد زندان، تداوم حبس و محرومیت از اعزام به مرخصی در اعتصاب غذا است.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی بهمن ماه ۹۸ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی دی ماه ۹۸ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بینقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.
احمد زاهدی لنگرودی، سردبیر نشریهی گیلان اوجا و یکی از اعضای کانون نویسندگان ایران با گذشت نزدیک به یک ماه از زمان بازداشت، کماکان در زندان ضیابر گیلان بسر میبرد. آقای زاهدی لنگرودی پیشتر در تاریخ ۵ دی ماه در جریان مراسم چهلمین روز کشته شدن نوید بهبودی یکی از جانباختگان اعتراضات آبان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و روز چهارشنبه ۱۱ دی ماه با پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه اداره اطلاعات رشت به زندان ضیابر منتقل شده بود.
گزارش پیش رو حـاصل جمع آوری، تجزیه، تحـلیل و مسـتند سـازی تعداد ۴۲۵۹ گزارش از وضعیت حقوق بشر منتشر شده توسط منابع خبری در محدوده یک سال میلادی گذشته (اول ژانویه ۲۰۱۹ تا ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹) است، در این گزارش که در دو نسخه مختصر و تکمیلی (همراه با نمودار و گراف) منتشر می شود تجزیه و تحلیل هایی ارائه خواهد شد از جمله صادر شدن بیش از ۱۹۱۱۱ ماه حکم زندان برای منتقدان و محکومیت شهروندان به ۴۶۷۶ ضربه شلاق علیرغم ماهیت غیرانسانی آن مجازات. همچنین اعدام دست کم ۲۴۸ شهروند در حالی که ۷۵ درصد اعدام ها بصورت مخفیانه بوده و ۷۹ درصد اعدام شدگان از بابت قتل به اعدام محکوم شده بودند. این گزارش را با حجم انبوه داده های آماری آن در ادامه بخوانید.
وحدا سیلانی، شهروند بهایی ساکن کرمان، روز یکشنبه ۸ دی ماه ۱۳۹۸ توسط ماموران وزارت اطلاعات در منزل خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. ماموران در زمان بازداشت منزل خانم سیلانی را مورد بازرسی قرار داده و برخی وسایل شخصی ایسان را ضبط کرده و با خود بردند.
محل دفن حسین سودمند، آذرماه امسال در بیست و نهمین سالگرد اعدام وی تخریب شده است. پیکر آقای سودمند پس از اعدام در حاشیه قبرستان بهشت رضای مشهد دفن شده بود و در تمام این سالها تنها نشان مزارش سطحی سیمانی و بی نام و نشان بود؛ با این حال در آذرماه امسال این محل با خاکریزی به عمق حدود نیم متر در دل خاک پنهان شده است. به نظر میآید این تخریب برای از بین بردن نشان دفن آقای سودمند صورت گرفته باشد. حسین سودمند، کشیش جماعت ربانی مشهد در تاریخ ۱۲ آذر ۱۳۶۹ به اتهام ارتداد اعدام شده بود.