خانواده ارسلان یاسینی، کودک_مجرم زندانی که سحرگاه روز دوشنبه ۲۷ مرداد با خواست عمه و عمویش در زندان ارومیه اعدام شد، با نوشتن رنجنامهای که در ادامه میآید از شکنجه این کودک-مجرم در زمان بازداشت، به قصد اخذ اعتراف از وی نوشتهاند. این کودک_مجرم که در سن ۱۷ سالگی به اتهام “قتل” بازداشت و به اعدام محکوم شده بود پیش از اجرای حکم اعدام از ملاقات حضوری با خانواده خود محروم ماند و در ملاقات کابینی آخر به مادرش گفته بود «مامان دلم میخواد بغلتون کنم».
هشت تن از زندانیان سیاسی محبوس در بند ۸ زندان اوین با نوشتن نامهای نسبت به انتقال جعفر عظیم زاده به زندان رجایی شهر کرج اعتراض کردند. این زندانیان در بخشی از نامه خود با “آدم ربایی” خواندن انتقال ناگهانی این فعال کارگری نوشتهاند “برخورد با جعفر عظیم زاده مشتی نمونه خروار است. ۱۸۰ درجه خلاف ادعاها. برخورد غیرانسانی در مقابل ادعای پوچ و توخالی چون مستند ۲۰:۳۰ در ارتباط با زندان اوین و اظهارات رئیس قوه در ارتباط با کارگران”. جعفر عظیم زاده در تاریخ ۲۶ مرداد در پی ابتلا به ویروس کرونا در زندان اوین و تشخیص دکتر بهداری زندان مبنی بر اورژانسی بودن وضعیت وی به بهانه انتقال به بیمارستان او را از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. آقای عظیم زاده از زمان انتقال به زندان رجایی شهر در اعتصاب غذا بسر میبرد.
حمید راست بالا، شهروند سنی مذهب اهل استان گلستان با گذشت بیش از ۵ سال کماکان در زندان وکیل آباد مشهد به صورت بلاتکلیف در بازداشت بسر میبرد. آقای راست بالا در تاریخ ۱۸ تیر ۹۴ توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و با پایان دوره بازجویی پس از حدود ۶ ماه به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شد. پرونده این شهروند در دیوان عالی کشور در انتظار تصمیم گیری است. آقای راست بالا با نوشتن یادداشتی که در ادامه می آید به شرح دوره بازجویی و فشار ماموران امنیتی به وی برای اخذ اعتراف تلویزیونی پرداخته است. او در قسمتی از نامه خود در شرح شکنجه ها می گوید ” چند نفر از ما با پاشیدن اسپری فلفل به محل آلت تناسلی و مقعد مورد شکنجههای جنسی قرار گرفتیم.”
فاطمه داوند زندانی سیاسی که پیشتر در احکامی جداگانه در بوکان و مهاباد مجموعا ۵ سال و پنج ماه حبس و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شده بود،جهت اجرای حکم بازداشت و به زندان ارومیه منتقل شد. اعتراف اجباری این شهروند بوکانی چند روز پس از بازداشت وی در جریان تجمعات اعتراضی آبان ۹۸ از شبکه دو صدا و سیما پخش شد. خانم داوند در ۶ فروردین ماه جاری با تودیع قرار یک میلیارد تومانی به صورت موقت از زندان ارومیه آزاد شده بود.
شیراحمد شیرانی، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان اردبیل با نوشتن نامهای نسبت به عدم اعطای مرخصی به زندانیان سیاسی با توجه به شیوع ویروس کرونا در کشور هشدار داده است. وی در بخشی از نامه خود خطاب به مسئولان گفته است «حال که نتوانستید این بیماری مرگبار را کنترل و مهار کنید چرا حداقل با مرخصی زندانیان که سالهاست در زندان و در معرض خطر ابتلا به انواع بیماریهای مرگبار از جمله همین اواخر در معرض ابتلا به کرونا قرار دارند و متاسفانه تعدادی هم مبتلا شدهاند و شما هم مطلع هستید و در خبرها دارید، موافقت نمیکنید. این بی توجهی شما که عامدانه هم است، باعث به خطر افتادن زندگی و جان این افراد شده است.»
ابوالفضل کریمی، نوجوان کارگر بازداشت شده در جریان اعتراضات سراسری آبان ۹۸ دوران محکومیت ۲۷ ماهه خود را در زندان تهران بزرگ سپری میکند. آقای کریمی توسط دادگاههای انقلاب و کیفری مجموعا به ۲۷ ماه زندان و ۱۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد، او در این پرونده با ۵ تن دیگر همپرونده است که همگی آزاد شدهاند و از میان آنها ۴ نفر در زمان بازداشت زیر ۱۸ سال سن داشتند. ابوالفضل کریمی اکنون با نوشتن نامهای که در ادامه میآید به شرح چگونگی بازداشت و بازجوییهای توام با شکنجه، ضرب و شتم و تهدید شدن به تجاوز به نزدیکانش پرداخته است. او در بخشی از نامه خود گفته است «در اوین بازجویی شدم. گفتند اگر حرف نزنی مادرت را میآوریم اینجا. گفتم آخر چه باید بکنم؟ گفتند این اسلحه را گردن بگیر. گفتم آخر بدبخت میشوم زندگیام خراب میشود. بعد گفتند دوست دخترت را میآوریم اینجا ترتیبش را میدهیم (تجاوز). گریه کردم و به شدت شکنجه روحی شدم.” او می گوید در حدود ۲ ماه ایام بازداشت فقط یکبار توانسته با خانواده اش تماس بگیرد و می افزاید “به زندان تهران بزرگ منتقل شدم. اینجا روزهایم به سختی میگذرد. با فکر به مادری که قلبی مریض دارد و به تازگی عمل کرده و به کبد چرب نیز مبتلا شده است. جز من کسی کمکحال مادرم نیست. من از مادرم مراقبت میکردم پدرم نیز پای خود را از دست داده است و پیش از بازداشت من خرج خانواده را تامین میکردم. نمیدانم در در این چند ماه چه کسی از خانوادهام مراقبت کرده و به پدرم کمک میکند.»
شیراحمد شیرانی، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان اردبیل یازدهمین سال از مدت محکومیت خود را بدون یک روز مرخصی سپری میکند. آقای شیرانی در خرداد ۸۹ بازداشت و در یک دادگاه پر ابهام توسط دادگاه انقلاب به ۲۲ سال حبس در تبعید محکوم شد.
مرتضی امیدبیگلو، یکی از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری سال ۹۸ موسوم به “اعتراضات آبان” دوره محکومیت خود را در زندان تهران بزرگ سپری میکند. آقای امیدبیگلو پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۴ سال حبس تعزیری، ۲۲۲ ضربه شلاق و از بابت مجازات تکمیلی به ۳ ماه خدمت رایگان روزی ۴ ساعت به عنوان آرایشگر در دیوان ویژه ناجا محکوم شده است. وی با نوشتن نامهای که در ادامه میآید به شرح چگونگی بازداشت و بازجوییهای توام با تهدید، شکنجه و ضرب و شتم خود پرداخته است. او در بخشی از نامه خود گفته است «ساعت ۳ بامداد مورخ ۳ آذرماه ۹۸ درحالیکه کنار همسرم و کودک ۸ ماههام خوابیده بودیم و بچهام در بغلم خوابیده بود اسلحه را روی صورتم قرار داده و بازداشت شدم و بیدار شدم و دیدم ۴ نفر با سلاح گرم داخل منزل، ۴ نفر داخل حیاط و ۴ نفر مقابل درب منزلی که بنده مستاجر آن بودم ایستادهاند.»
نرگس محمدی، سخنگو و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر محبوس در زندان زنجان با وجود بروز علائم بیماری کرونا از رسیدگی پزشکی محروم است. گفته میشود حال عمومی خانم محمدی و شش زندانی دیگر در زندان زنجان از هفته گذشته تاکنون بدتر شده است. این فعال حقوق بشر به آمبولی ریه مبتلاست که همین امر جان او را در برابر کرونا بیش از سایرین در معرض خطر قرار میدهد.
سید محمود موسوی مجد، دانشجوی سابق دانشگاه آمریکایی لبنان و زندانی امنیتی محبوس در زندان است. آقای موسوی مجد در سال ۱۳۹۷ بازداشت و به ایران منتقل شد. او پس از مدتی توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به اتهام “جاسوسی” به اعدام محکوم شد. این حکم نهایتا در دیوان عالی کشور نیز تایید شد.