عصر روز یکشنبه ۱۰ اسفندماه حکم اعدام جاسم حیدری، علی خسرجی، حسین سیلاوی و ناصر خفاجیان ۴ زندانی سیاسی در زندان سپیدار اهواز به اجرا درآمد. باوجود اینکه اعدام این شهروندان دقایقی پس از ملاقات آخر آنان با خانواده ها صورت گرفته است، مسئولان زندان خانواده این شهروندان را از قرار اجرای حکم مطلع نکرده بودند.
حمزه درویش، زندانی سنی مذهب در زندان لاکان رشت با نوشتن نامهای سرگشاده به جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران نسبت به نقض حقوق خود در زندان اعتراض کرده است. آقای درویش در این نامه خواستار پیگیری آقای رحمان جهت بازگردانده شدن وی به زندان رجایی شهر کرج، دسترسی به وکیل انتخابی و پذیرش درخواست اعاده دادرسی پروندهاش شده است.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی آبان ماه ۹۹ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.
آیدا یونسی خواهر، علی یونسی، دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف از فشار بر برادر خود برای انجام اعترافات تلویزیونی خبر داده است. آقای یونسی در تاریخ ۲۲ فروردین امسال همراه با امیرحسین مرادی دانشجوی فیزیک دانشگاه صنعتی شریف بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
خانواده ارسلان یاسینی، کودک_مجرم زندانی که سحرگاه روز دوشنبه ۲۷ مرداد با خواست عمه و عمویش در زندان ارومیه اعدام شد، با نوشتن رنجنامهای که در ادامه میآید از شکنجه این کودک-مجرم در زمان بازداشت، به قصد اخذ اعتراف از وی نوشتهاند. این کودک_مجرم که در سن ۱۷ سالگی به اتهام “قتل” بازداشت و به اعدام محکوم شده بود پیش از اجرای حکم اعدام از ملاقات حضوری با خانواده خود محروم ماند و در ملاقات کابینی آخر به مادرش گفته بود «مامان دلم میخواد بغلتون کنم».
هشت تن از زندانیان سیاسی محبوس در بند ۸ زندان اوین با نوشتن نامهای نسبت به انتقال جعفر عظیم زاده به زندان رجایی شهر کرج اعتراض کردند. این زندانیان در بخشی از نامه خود با “آدم ربایی” خواندن انتقال ناگهانی این فعال کارگری نوشتهاند “برخورد با جعفر عظیم زاده مشتی نمونه خروار است. ۱۸۰ درجه خلاف ادعاها. برخورد غیرانسانی در مقابل ادعای پوچ و توخالی چون مستند ۲۰:۳۰ در ارتباط با زندان اوین و اظهارات رئیس قوه در ارتباط با کارگران”. جعفر عظیم زاده در تاریخ ۲۶ مرداد در پی ابتلا به ویروس کرونا در زندان اوین و تشخیص دکتر بهداری زندان مبنی بر اورژانسی بودن وضعیت وی به بهانه انتقال به بیمارستان او را از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. آقای عظیم زاده از زمان انتقال به زندان رجایی شهر در اعتصاب غذا بسر میبرد.
حمید راست بالا، شهروند سنی مذهب اهل استان گلستان با گذشت بیش از ۵ سال کماکان در زندان وکیل آباد مشهد به صورت بلاتکلیف در بازداشت بسر میبرد. آقای راست بالا در تاریخ ۱۸ تیر ۹۴ توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و با پایان دوره بازجویی پس از حدود ۶ ماه به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شد. پرونده این شهروند در دیوان عالی کشور در انتظار تصمیم گیری است. آقای راست بالا با نوشتن یادداشتی که در ادامه می آید به شرح دوره بازجویی و فشار ماموران امنیتی به وی برای اخذ اعتراف تلویزیونی پرداخته است. او در قسمتی از نامه خود در شرح شکنجه ها می گوید ” چند نفر از ما با پاشیدن اسپری فلفل به محل آلت تناسلی و مقعد مورد شکنجههای جنسی قرار گرفتیم.”
فاطمه داوند زندانی سیاسی که پیشتر در احکامی جداگانه در بوکان و مهاباد مجموعا ۵ سال و پنج ماه حبس و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شده بود،جهت اجرای حکم بازداشت و به زندان ارومیه منتقل شد. اعتراف اجباری این شهروند بوکانی چند روز پس از بازداشت وی در جریان تجمعات اعتراضی آبان ۹۸ از شبکه دو صدا و سیما پخش شد. خانم داوند در ۶ فروردین ماه جاری با تودیع قرار یک میلیارد تومانی به صورت موقت از زندان ارومیه آزاد شده بود.
شیراحمد شیرانی، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان اردبیل با نوشتن نامهای نسبت به عدم اعطای مرخصی به زندانیان سیاسی با توجه به شیوع ویروس کرونا در کشور هشدار داده است. وی در بخشی از نامه خود خطاب به مسئولان گفته است «حال که نتوانستید این بیماری مرگبار را کنترل و مهار کنید چرا حداقل با مرخصی زندانیان که سالهاست در زندان و در معرض خطر ابتلا به انواع بیماریهای مرگبار از جمله همین اواخر در معرض ابتلا به کرونا قرار دارند و متاسفانه تعدادی هم مبتلا شدهاند و شما هم مطلع هستید و در خبرها دارید، موافقت نمیکنید. این بی توجهی شما که عامدانه هم است، باعث به خطر افتادن زندگی و جان این افراد شده است.»
ابوالفضل کریمی، نوجوان کارگر بازداشت شده در جریان اعتراضات سراسری آبان ۹۸ دوران محکومیت ۲۷ ماهه خود را در زندان تهران بزرگ سپری میکند. آقای کریمی توسط دادگاههای انقلاب و کیفری مجموعا به ۲۷ ماه زندان و ۱۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد، او در این پرونده با ۵ تن دیگر همپرونده است که همگی آزاد شدهاند و از میان آنها ۴ نفر در زمان بازداشت زیر ۱۸ سال سن داشتند. ابوالفضل کریمی اکنون با نوشتن نامهای که در ادامه میآید به شرح چگونگی بازداشت و بازجوییهای توام با شکنجه، ضرب و شتم و تهدید شدن به تجاوز به نزدیکانش پرداخته است. او در بخشی از نامه خود گفته است «در اوین بازجویی شدم. گفتند اگر حرف نزنی مادرت را میآوریم اینجا. گفتم آخر چه باید بکنم؟ گفتند این اسلحه را گردن بگیر. گفتم آخر بدبخت میشوم زندگیام خراب میشود. بعد گفتند دوست دخترت را میآوریم اینجا ترتیبش را میدهیم (تجاوز). گریه کردم و به شدت شکنجه روحی شدم.” او می گوید در حدود ۲ ماه ایام بازداشت فقط یکبار توانسته با خانواده اش تماس بگیرد و می افزاید “به زندان تهران بزرگ منتقل شدم. اینجا روزهایم به سختی میگذرد. با فکر به مادری که قلبی مریض دارد و به تازگی عمل کرده و به کبد چرب نیز مبتلا شده است. جز من کسی کمکحال مادرم نیست. من از مادرم مراقبت میکردم پدرم نیز پای خود را از دست داده است و پیش از بازداشت من خرج خانواده را تامین میکردم. نمیدانم در در این چند ماه چه کسی از خانوادهام مراقبت کرده و به پدرم کمک میکند.»