بهطور خاص در طی دو ماه اخیر روند صدور احکام غیرمعمول در کنار احکام حبس برای فعالان سیاسی افزایش یافته است. شستن میت، رونویسی از قرآن، خدمت در بسیج، خواندن کتابهای کشته شدگان نظامی ایران در سوریه، مطالعه در مورد حجاب، تحقیق در مورد “جنایات” آمریکا تنها نمونههایی از این احکام هستند که در کنار احکام حبس بهعنوان مجازات تکمیلی اعلام شدهاند. هر چند که اساس محکومیت منتقدان سیاسی به تنهایی نقض حقوق بشر تلقی میشود، با اینحال این مجازاتهای عجیب که عمدتا مبنای ایدئولوژیک دارند در تضاد مضاعف با نفس موضوع “مجازات تکمیلی” در قانون قرار میگیرند، گزارش پیش رو به بررسی قانون و احکامی که اخیرا صادر شده است اختصاص دارد.
سهیل عربی، زندانی عقیدتی در زندان تهران بزرگ در ششمین روز از اعتصاب خود به سر میبرد. این فعال مدنی زندانی در اعتراض به شرایط نامساعد زندان و تداوم حبس خود از روز دوشنبه ۲۶ اسفندماه اعتصاب کرده است. آقای عربی با افت شدید قندخون در خطر جدی قرار گرفته است. وی علیرغم درد شدید ناشی از “ترومای بلانت” و ایجاد عفونت در بدن، از اعزام به بیمارستان و طی مراحل درمان محروم مانده است. او در حال حاضر با توجه به صدمه فیزیکی و درد شدید نیازمند رسیدگی درمانی و انجام عمل جراحی است.
سحرگاه روز پنجشنبه ۲۲ اسفندماه، حکم اعدام دستکم ۲ زندانی که پیشتر از بابت اتهام “قتل” به اعدام محکوم شده بود، در زندان ارومیه به اجرا درآمد. این زندانیان حدود ۶۰ و ۷۰ سال سن داشتند و روز گذشته جهت اجرای حکم به سلولهای انفرادی زندان ارومیه منتقل شده بودند.
زهره سرو و سینا منیرزاده، دو متهم سیاسی از باب اتهاماتی از جمله “توهین به رهبری در فضای مجازی” توسط دادگاه انقلاب تهران هر یک به تحمل ۳ سال حبس تعزیری محکوم شدند. این افراد علاوه بر این به عنوان مجازات تکمیلی هر کدام به چهار ماه فعالیت موثر در بسیج و مطالعه تفسیر سوره حجرات محکوم شدهاند. این حکم روز چهارشنبه ۲۱ اسفندماه در زندانهای اوین و قرچک ورامین به آنها ابلاغ شده است.
جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات محمد داوری، فعال مدنی اهل دهدشت، روز شنبه ۱۷ اسفندماه در شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز برگزار شد. آقای داوری در تاریخ ۱۰ مهرماه امسال توسط نیروهای امنیتی در شیراز بازداشت و از تاریخ ۲۱ دی ماه در زندان عادل آباد شیراز بسر میبرد.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی بهمن ماه ۹۸ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.
انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد استان تهران با انتشار بیانیهای خواهان پایان دادن به برخورد امنیتی با روزنامهنگاران شد. در بخشی از این بیانیه آمده است “از جمله این روزنامهنگاران مازیار خسروی، مولود حاجیزاده، یغما فشخامی و یاسمن خالقیان بودند که با ورود به منزل و توقیف وسایل شخصی و اسناد و ابزار کارشان”، “مورد فشار و خشونت قرار گرفتند”. در این بیانیه همچنین از احسان بداغی، پژمان موسوی، امیر بابایی و مهدی محمودیان نیز که توسط نهادهای امنیتی دستگیر شدهاند یاد کرده و حکم ۸ سال زندان خسرو صادقی بروجنی از اعضاء این انجمن را ناعادلانه عنوان کرده است.
مهدی سعیدی سخا، شهروند ۶۴ ساله اهل تبریز، با گذشت نزدیک به یک ماه از زمان بازداشت کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز بسر میبرد. آقای سعیدی سخا روز چهارشنبه ۴ دی ماه توسط نیروهای امنیتی در تبریز بازداشت شد و علیرغم پیگیریهای خانواده او کماکان از وضعیت ایشان اطلاعی در دست نیست. مهدی سعیدی سخا از زندانیان سیاسی سابق است که در دهه شصت تحمل حبس کرده است.
روز چهارشنبه ۲۵ دیماه ۹۸، مرتضی امیری جرقویه فعال سیاسی توسط نیروهای امنیتی در اصفهان بازداشت شد، گفته می شود بازداشت این شهروند در پی نگارش نامهای انتقادی خطاب به آیت الله خامنهای، صورت گرفته است.
منیره عربشاهی، فعال مدنی محبوس در زندان اوین امروز شنبه ۲۱ دی ماه نامهای در خصوص ساقط کردن هواپیمای مسافربری تهران – کیف بر فراز آسمان تهران توسط پدافند هوایی نوشته است. خانم عربشاهی در این نامه ضمن ابراز تاسف از کشته شدن تمامی ۱۷۶ سرنشین این هواپیما، خواستار استعفا و محاکمه عاملان و مسئولان به گفته او این “جنایت” شد. خانم عربشاهی در بخشی از این نامه میگوید “سرنوشت ساختمان تجاری پلاسکو، کشتی سانچی و ده ها هواپیمای دیگر هنوز در هالهای از ابهام هستند، آیا از خطاها نیست؟ باور دارم که اجبار جامعه جهانی و فشارهای فضای مجازی دروغگویان را وادار به اعتراف کرده، وگرنه اینان کجا و اعتراف و عذرخواهی کجا؟”.