بطوریکه میدانیم جزوه کوچک قانون اساسی هم اکنون بصورت یکی از پرفروشترین کتابها در ایران درآمده است. مردم ایران نام آنرا قانون عزای اسلامی گذاشته اند، و از آن بجای کتاب جوک استفاده میکنند. و گاهی هم بر احوال خود و بر این بدبختی که به سراغشان آمده است، اشک میریزند.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی آذرماه ۹۷ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.
رسانه های نزدیک به نهادهای امنیتی از بازداشت ۹ تن از شهروندان در کرج، به اتهام “وابستگی به جریان مسیحیت صهیونیستی” خبر دادند. این رسانه ها ادعا کردند “این افراد اقدام به جذب مسلمانان و پیروان ادیان دیگر در قالب کلیساهای خانگی می کنند”.
سید محمد محمدی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، از ۱۴ ماه پیش تحمل دوران محکومیت ۲ ساله خود را در این زندان آغاز کرده است. مسئولان قضایی علیرغم تحمل عمده ایام حبس که قانونا آقای محمدی را واجد شرایط استفاده از آزادی زودهنگام می کند چنین فرصتی را به او ندادند.
صبح روز یکشنبه ۹ دیماه ۹۷، دستکم چهار زندانی محکوم به اعدام جهت اجرای حکم به سلولهای انفرادی زندان ارومیه منتقل شدند. این زندانیان از بابت اتهامات مربوط به جرائم مواد مخدر و قتل به اعدام محکوم شده بودند.
پسر نوجوانی که متهم است در سن ۱۴ سالگی دوستش را به قتل رسانده بود، پس از دوبار نقض حکم در دیوان عالی کشور، صبح دیروز با تأیید حکم اعدام از سوی قضات دیوان عالی کشور روبهرو شد.
روز سهشنبه جلسه دادگاه تجدیدنظر ۹ شهروند بهایی بازداشت شده در بهارستان اصفهان که پیشتر جمعا به ۴۸ سال حبس تعزیری محکوم شده بودند، برگزار شد. به این شهروندان گفته شده رای نهایی دادگاه تا ده روز دیگر صادر و به آنان ابلاغ خواهد شد.
شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، ابراهیم نوری و جعفر رستمیراد، دو فعال ترک (آذربایجانی) که در تیرماه امسال به خاطر شرکت در تجمعات قلعهبابک بازداشت شده بودند را به اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ترتیب به ۱۸ ماه حبس تعزیری و دو سال تبعید به شهرستان نهبندان و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم کرد. بر اساس این حکم هر دوی این فعالان از فعالیت در احزاب، گروهها و دستههای سیاسی و اجتماعی نیز محروم شدهاند.
با توجه به سانسور خبری حاکم بر رسانه های ایران، آنچه در پی میآید گزارشی است کوتاه و فشرده ازنقض حقوق جامعه ایران در محدوده اعدام شهروندان، طی دوره زمانی یک ماه گذشته، که نمیتواند بازتابدهنده کامل این قتل دولتی باشد.