جعفر عظیم زاده، آرش صادقی، سعید ماسوری، حسن صادقی، محمد بنازاده امیرخیزی، افشین بایمانی، آرشام رضایی، مطلب احمدیان، سهیل عربی، ابوالقاسم فولادوند، نصرالله لشنی، بهنام موسیوند، رضا محمدحسینی، علی موسی نژاد فرکوش، فرهاد میثمی، محمدعلی منصوری، مهدی مسکین نواز و آرش نصری، ۱۸ زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج با نوشتن نامهای سرگشاده نسبت به تبعید زندانیان سیاسی و پروندهسازی متعدد علیه آنان اعتراض کردهاند. امضاکنندگان این نامه ضمن بی اثر خواندن سرکوب و تبعید فعالین مدنی، این روند را بیانگر ترس و وحشت حاکمیت دانسته و گفتهاند “به طور قطع همانطور که تاکنون بکارگیری سیاستهای سرکوبگرانه توسط حکومت راه به جایی نبرده است این بار نیز این سیاستها راه به جایی نخواهد برد و پیشاپیش محکوم به شکست است.”
دیوان عالی کشور، درخواست اعاده دادرسی شاپور احسانی راد، فعال کارگری را رد کرد. او پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید محکوم شده و این حکم عینا به تایید دادگاه تجدید نظر نیز رسید. این فعال کارگری در تاریخ ۲۷ خردادماه در منزل خود در ساوه بازداشت شد.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی شهریور ماه ۹۹ که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.
تست کرونای بهنام موسیوند، فعال مدنی زندانی روز شنبه ۱۵ شهریورماه مثبت اعلام شد. آقای موسیوند در پی مثبت اعلام شدن تست کرونای خود ظهر روز شنبه جهت تحت نظر قرار گرفتن پزشک از سلول انفرادی در بند امن، به بند ۱۰ زندان رجایی شهر کرج منتقل شد و پس از ۶ روز به اعتصاب غذای خود پایان داد. همچنین جعفر عظیم زاده، فعال کارگری زندانی روز گذشته در پی انتقال به بند سیاسی پس از بیست و یک روز به اعتصاب خود پایان داد. آقای عظیم زاده پیشتر از تاریخ ۲۶ مرداد و آقای موسیوند از تاریخ ۱۰ شهریور در اعتراض به انتقال خود از زندان اوین به سلولهای انفرادی بند امن زندان رجایی شهر کرج به بهانه انتقال به بیمارستان اعتصاب غذا کردند.
هشت تن از زندانیان سیاسی محبوس در بند ۸ زندان اوین با نوشتن نامهای نسبت به انتقال جعفر عظیم زاده به زندان رجایی شهر کرج اعتراض کردند. این زندانیان در بخشی از نامه خود با “آدم ربایی” خواندن انتقال ناگهانی این فعال کارگری نوشتهاند “برخورد با جعفر عظیم زاده مشتی نمونه خروار است. ۱۸۰ درجه خلاف ادعاها. برخورد غیرانسانی در مقابل ادعای پوچ و توخالی چون مستند ۲۰:۳۰ در ارتباط با زندان اوین و اظهارات رئیس قوه در ارتباط با کارگران”. جعفر عظیم زاده در تاریخ ۲۶ مرداد در پی ابتلا به ویروس کرونا در زندان اوین و تشخیص دکتر بهداری زندان مبنی بر اورژانسی بودن وضعیت وی به بهانه انتقال به بیمارستان او را از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. آقای عظیم زاده از زمان انتقال به زندان رجایی شهر در اعتصاب غذا بسر میبرد.
روز یکشنبه ۲۶ مرداد، جعفر عظیم زاده، فعال کارگری محبوس در زندان اوین، به بیمارستان منتقل شد. پیشتر در روز یکشنبه ۱۹ مردادماه در پی وصول نتیجه آمایش رندوم (تصادفی)، تست بیماری کرونا آقای عظیم زاده به همراه ۱۱ زندانی محبوس در این زندان مثبت اعلام شده بود. روز جاری دکتر بهداری زندان اوین این افراد را مورد معاینه قرار داد و وضعیت جسمانی جعفر عظیم زاده را اورژانسی تشخیص داد و دستور اعزام فوری او را به به بیمارستان صادر کرد.
روز چهارشنبه ۴ تیرماه، اکرم رحیم پور با دریافت ابلاغیه ای به دادسرای اوین احضار شد. بر اساس این ابلاغیه وی باید ظرف مدت پنج روز در شعبه دوم بازپرسی دادسرای اوین حاضر شود. همسر او جعفر عظیم زاده، فعال کارگری نیز در زندان اوین در حال تحمل حبس است.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی خردادماه ۹۹ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است. این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.
روز سه شنبه ۱۳ خرداد ماه، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات جعفر عظیم زاده، فعال کارگری و زندانی محبوس در زندان اوین پس از اعزام اجباری او در دادگاه انقلاب تهران برگزار شد. این فعال کارگری هم اکنون در حال سپری کردن دوران محکومیت از بابت پرونده پیشین خود است.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی فروردین ماه ۹۹ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.