من به هیچ چیز اعتقادی ندارم و بیشتر مردم، حتی تحصیلکرده ها فکر می کنند هر کسی باید به چیزی «اعتقاد» داشته باشد، که اگر یک نفر خداناباور نباشد باید یک خداناباور متعصب باشد و اگر کسی فکر نکند که سرمایه داری بی نقص است باید یک سوسیالیست سرسخت باشد و اگر کسی باایمان به X کور نشده باشد باید حتما با ایمان به ضد X کور شده باشد یا معکوس X. عقیده خودمن این است که ایمان، مرگِ هوشمندی است.

رابرت انتون ویلسن

ایده ای از خدا وجود دارد، و اعتقاد به آن پیش از آنکه بر پایه ی استدلال باشد، بر اساس عوامل غیر عقلیست. خداباوران به دلایل مختلف وجود خدا را قبول می کنند (معمولا از خانواده ی خود ارث می برند) و بعد سعی می کنند برای آن دلایلی پیدا کنند. البته متاسفانه اکثر ما در مورد بیشتر عقایدمان چنین روشی داریم، شما و من. نقص بزرگیست که باید درمان شود، و نیاز به تلاش بسیاری دارد. خداباوران پس از آنکه برای عقیده ی پیش فرض شده ی خود به دنبال دلیل گشتند، برهانهایی تهیه کردند، که در این سایت بررسی شد. این برهانها همگی اشتباه هستند، و هم در این سایت اشتباه آنها نشان داده شده، و هم در سراسر تاریخ، طوری که حتا برخی از خداباوران خود نیز این مطلب را قبول دارند. حال این نکته مطرح می شود، که با ابطال برهانها چه نتیجه ای می گیریم ؟

به خواندن ادامه دهید →

شخصی که به آتئیسم اعتقاد دارد آتئیست نامیده میشود، آتیئست را به فارسی بیخدا، خداناباور، ملحد، منکر و … ترجمه کرده اند.

به خواندن ادامه دهید →

این مغلطه همچنین با فرنامهای، «توسل به اکثریت»، «Ad Populum»،، «bandwagon fallacy»، «the appeal to the mob»،»democratic fallacy» و «appeal to popularity»  شناخته میشود.

به خواندن ادامه دهید →