در مقایسه با دیگر گونه های انسانیِ پیش از «انسان خردمند»

(Homo sapiens)….توانایی صحبت کردن از خیالات ، منحصر به فردترین ویژگی انسان خردمند است.

نسبتا ساده است که قبول کنیم فقط انسان خردمند است که میتواند راجع به چیزهایی که واقعا وجود ندارند صحبت کند و قبل از صبحانه ، شش چیز غیر ممکن را باور کند،

[اشاره به گفتگوی آلیس و ملکه، در داستان آلیس در سرزمین عجایب که در تایید جرئت خیالپردازی است].

شما هیچوقت نمیتوانید میمونی را متقاعد کنید که در مقابل وعده ی بیشمار موز در بهشت میمون ها پس از مرگ، به شما یک موز بدهد..

اما چرا این مهم است؟

بالاخره قوه ی خیال میتواند به گونه ای خطرناک ، گمراه کننده یا مایه ی حواس پرتی باشد.

بنظر میرسد امکان بقای کسانی که برای یافتن جن و پری یا اسب تک شاخ به جنگل میروند کمتر از کسانی است که به دنبالِ قارچ و گوزن میروند.

اگر به جای نان در آوردن و جنگیدن و عشق بازی ، ساعت ها به درگاه ارواح نگهبانی که وجود ندارند دعا کنیم ، آیا وقت خود را تلف نکرده ایم؟

اما قوه ی خیال نه تنها ما را قادر ساخته است تا چیزهای مختلف را تصور کنیم ،بلکه این توانایی را به ما داده است که این کار را بصورت جمعی انجام دهیم.

یووال هراری