بایگانی برچسبها: یهودیت
پاسخ
خشونتهای کتاب مقدس
واژه معنایی جز “کاربرد” ندارد (ویتگنشتاین).
واژه دین حداقل سه کاربرد متفاوت دارد که مشخص میشوند با:
-
متن مقدس (تورات، انجیل، قرآن، و…).
-
فهم و تفسیر مؤمنان در طول تاریخ از متن مقدس خود.
-
رفتار و تاریخی که مؤمنان براساس فهم و تفسیرشان از متن مقدس آفریدهاند.
وقتی مؤمنان متن مقدس خود را میخوانند و تفسیر میکنند، “یهودیتها”، “مسیحیت ها” و “اسلامها” زاده میشوند. هریک از اینها نیز سه طیف بسیار وسیع “دین سنتگرا”، “دین بنیادگرا” و “دین تجددگرا” را ساخته و اختراع کردهاند.
آیا باید به دین احترام گذاشت!
معمولن وقتی که دین و مذهب را نقد میکنیم، عدهای از اسلامیون با خشم میگویند که: باید به دین و مذهبمان احترام بگذارید و نباید واقعیّتهای دین و باورهای یک میلیارد نفر را نقد و افشاء کنید! نباید بر دین و مذهبمان تعرض و مقدساتمان را زیرِ سؤال ببرید.
حقیقت اینست که اسلامیون از نقد میترسند. ترس و هراس دارند که قدسیّت دینشان از بین برود و مردم به دینشان شک کنند. ترس دارند که سؤالاتِ زیادی در اذهان مردم شکل بگیرد. چون آنها میدانند که اگر دین و مذهبشان نقد شود، عدهٔ زیادی از مسلمانان دینشان را ترک خواهند کرد.
چرا دین خطرناک است!
سخن بزرگان
باید از انسان موجودی
صبورتر، مهربانتر، آزادتر
و دلیرتر بسازد…
اگر مذهبی نتوانست
این کار را انجام دهد ،
چیزی جز شرّ پلیدی و حقه بازی نیست !
انیشتین
سخن بزرگان
این نوشتار نوشته ریچارد داوکینز، از دانشمندان بیولوژیست بزرگ و مطرح جهان و پروفسور دانشگاه آکسفورد است. وی این نامه را برای دختر ده ساله اش نوشته است. این نامه به مسائل بسیار حساس و اساسی در مورد دلایل خوب و بد برای باورمند بودن به چیزهای مختلف میپردازد و توصیه ی که تنها باید به چیزهایی باور داشت که برای حقیقی بودن آنها شواهد و مدارک یا دلایل معتبر و صحیح وجود دارند. داوکینز به این واقعیت اشاره ی که بسیاری از افکار تنها از طریق سنت به انسانها تلقین میشوند و در ذهن آنها جای میگیرند. و این در حالی است که مردم آن چیزها را بخاطر حقیقی بود و اعتبارشان نیست که قبول دارند بلکه بخاطر زیستن در آن محیط آغشته به این سنتها است که آنها را از محیط کسب کرده اند.
پیدایش قوم و دین یهود
شهرنشینی ساختارهای نوین اجتماعی چون قانون گذاری و دیوانسالاری را به همراه داشت. پیدایش دین به عنوان قانون اخلاقی و بعدها وسیله قدرت نیز با این رویکرد گسترش یافت.
گفتنی است که آنچه نویسنده در این مجموعه مقالات می نویسد، منظور وی بی احترامی به ادیان یا دینداران نیست و نخواهد بود. حتی نویسنده پیامبران را انسانهای پیشرو در زمینه اخلاقیات می داند که بنا به باور همگانی دوران خود، اندیشه های اخلاقی را در ساختار آنچه از گذشتگان به شکل افسانه و اعتقاد در دستشان رسیده است، در دین گنجانده اند. حتی در مواقعی ساختار شکنی کرده اند و ساختاری نو را برپا کرده اند. ولی هر چه کرده اند برای دوران خود بوده نه امروز!
