روز یکشنبه ۲۹ تیرماه، وکلای امیرحسین مرادی، سعید تمجیدی و محمد رجبی، با صدور اطلاعیهای مشترک اعلام کردند که درخواست اعمال ماده ۴۷۷ توسط رئیس دیوان عالی کشور پذیرفته و پرونده این سه معترض محکوم به اعدام اعتراضات آبان برای بررسی مجدد به یکی از شعب این دیوان ارجاع شد. این چهار وکیل در بخشی از این اطلاعیه نوشتهاند «در حال حاضر اجرای حکم اعدام موکلین تا زمان تعیین تکلیف نهایی قضایی در این پرونده متوقف شده و از آنجایی که یکی از قضات دیوان عالی کشور در شعبه رسیدگی کننده هم پیش از این مخالف رای صادره بوده، امیدواریم رأی قبلی نقض شود.» بنا به گفته وکلا، اجازه ورود و مطالعه پرونده در تاریخ ۲۵ تیرماه به آنان داده شد؛ یعنی چند هفته پس از انتشار خبر تایید حکم اعدام این افراد در دیوان عالی کشور توسط خبرگزاری هرانا. هنوز یک ساعت از اعلام تایید رسمی حکم اعدام امیرحسین مرادی، سعید تمجیدی و محمد رجبی، سه معترض محکوم به اعدام اعتراضات آبان نگذشته بود که هشتگ #اعدام_نکنید با صدها هزار توئیت به ترند اول دنیا تبدیل شد. هشتگی که از آن روز تاکنون همچنان مورد استفاده کاربران است و نزدیک به ده میلیون بار مورد استفاده قرار گرفته است.
احمد حاتم پور، شهروند اهل بهبهان و یکی از بازداشت شدگان اعتراضات آبان ۹۸ توسط شعبه اول دادگاه انقلاب ماهشهر به شش ماه حبس تعزیری محکوم شد. آقای حاتم پور همچنین از بابت مجازات تکمیلی به مدت ۲ سال از عضویت در احزاب، گروهها و دستهجات سیاسی منع شد. در متن دادنامه صادره “خواندن سرود یار دبستانی من، سر دادن شعار نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران و شهید نامیدن جانباختگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸” به عنوان مصادیق اتهام عنوان شده است. مریم پایاب، فعال مدنی اهل بهبهان و دیگر متهم این پرونده نیز از اتهامات مطروحه تبرئه شد. وی پیشتر در جریان اعتراضات آبان در اثر شلیک گلوله به ناحیه کمر در بهبهان زخمی شده بود.
فرزانه انصاری فر و نرگس درم گزین دو تن از بازداشت شدگان اعتراضات بهبهان شب گذشته به زندان اهواز منتقل شدند. علیرضا انصاری فر و احمد آخش نیز شب گذشته آزاد شدهاند. وضعیت سایر بازداشت شدگان کمکان در دست بررسی است. شب پنجشنبه ۲۶ تیرماه مردم بهبهان در میدان بانک ملی این شهر در اعتراض به “وضعیت نابسامان اقتصادی کشور” و “صدور حکم اعدام در پاسخ به اعتراضات مردمی سال گذشته” اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند. شمار زیادی از شهروندان در جریان این تجمع و تعدادی پس از پایان اعتراضات در منازل خود بازداشت شدند. حدود ۳۰ شهروند در این خصوص دستگیر شدند و احتمال افزایش شمار بازداشت شدگان کماکان وجود دارد.
شیراحمد شیرانی، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان اردبیل یازدهمین سال از مدت محکومیت خود را بدون یک روز مرخصی سپری میکند. آقای شیرانی در خرداد ۸۹ بازداشت و در یک دادگاه پر ابهام توسط دادگاه انقلاب به ۲۲ سال حبس در تبعید محکوم شد.
علیرضا علینژاد، متهم سیاسی محبوس در زندان اوین و برادر مسیح علینژاد، روزنامه نگار ایرانی ساکن آمریکا توسط شعبه ٢٨ دادگاه انقلاب تهران به ۸ سال حبس تعزیری محکوم شد. در صورت قطعی شدن این حکم در مرحله تجدیدنظر، با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری در خصوص وی قابل اجرا است.
شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، محکومیت آرشام رضایی، فعال مدنی را عینا تایید کرد. آقای رضایی پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۸ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری در خصوص وی قابل اجرا است.
زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی محبوس در زندان تهران بزرگ روز شنبه ۲۸ تیرماه با گذشت ۳۴ روز از اعتصاب غذا با افت فشار خون و ضعف جسمانی شدید مواجه است. آقای احمدی راغب روز دوشنبه ۲۶ خردادماه پس از حضور در شعبه ۴ واحد اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار جهت تحمل حبس بازداشت و اقدام به اعتصاب غذا کرد. بازداشت این فعال مدنی در حالی صورت گرفت که وی پیشتر در این خصوص درخواست تجدیدنظرخواهی کرده و با گذشت ۳ سال به درخواست او پاسخی داده نشد. زرتشت احمدی راغب در اردیبهشت ۹۶ توسط دادگاه انقلاب شهریار به تحمل ۹ ماه حبس تعزیری محکوم شد.
روز چهارشنبه ۲۵ تیر، سه شهروند ساکن اهواز به نامهای مهدی زرگانی، بسام عسکری و عباس عسکری، به صورت جداگانه توسط نیروهای اداره اطلاعات این شهر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
روز سهشنبه ۲۴ تیرماه، میلاد جنت، مترجم، شاعر و عضو کانون نویسندگان ایران توسط توسط ماموران اطلاعات سپاه در منزل شخصیاش در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. ماموران حین بازداشت اقدام به تفتیش منزل کرده و برخی از وسایل شخصی او را نیز ضبط کرده و با خود بردند.
بسیاری از افراد این سوال را مطرح میکنند و حتی مارا محکوم میکنند که سعی در فرار از پاسخ به این سوال داریم، در اینجا تلاش شده است که پاسخ مناسبی به این سوال داده شود.شاید بتوان این سوال را اساسی ترین سوالی که به خداباوری یا خداناباوری افراد می انجامد دانست.