آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی اسفند ماه ۹۹ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.
سیامک مقیمی، زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ و یکی از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸ روز دوشنبه ۲۵ اسفندماه از بند قرنطینه به سالن محل حبس خود در بند عمومی این زندان منتقل شد. این زندانی در تاریخ ۶ اسفندماه از طریق بریدن رگ دست و شکم خود اقدام به خودکشی کرد. با وجود اینکه پس از اعزام به بیمارستان با تعداد بسیاری بخیه داخلی و سطحی از خونریزی و مرگ او جلوگیری شد در شرایط نامناسبی ۱۸ روز گذشته را در قرطینه زندان به سر برد. آقای مقیمی علیرغم ابتلا به بیماری اعصاب و روان و بستری طولانی مدت وی پیش از بازداشت، با بی توجهی مسئولان، کماکان در زندان تهران بزرگ در حال تحمل دوران محکومیت خود است.
سیامک مقیمی، زندانی سیاسی زندان تهران بزرگ و یکی از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸، ساعات پایانی شب چهارشنبه ۶ اسفندماه در پی اقدام به خودکشی از طریق بریدن رگ دست و شکم خود به بیمارستان منتقل شد. آقای مقیمی بهمن ماه ۹۸ توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد که با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۵ سال از آن قابل اجرا است. او در جریان اعتراضات سراسری در شهرستان پرند بازداشت و نهایتا به زندان تهران بزرگ منتقل شد. علیرغم ابتلای آقای مقیمی به بیماری اعصاب و روان و بستری طولانی مدت وی پیش از بازداشت، با بی توجهی مسئولان، کماکان در زندان تهران بزرگ در حال تحمل حبس است.
۷۲ تن از زندانیان و متهمین سیاسی بازداشت شده در جریان اعتراضات سراسری آبان ۹۸ روز یکشنبه ۲۶ مردادماه با نوشتن نامهای که در ادامه می آید از اعتصاب غذای خود در زندان تهران بزرگ خبر دادند. اعتصاب غذای این افراد در اعتراض به عدم اعزام به مرخصی در شرایط شیوع ویروس کرونا و وضعیت غیراستاندارد زندان تهران بزرگ صورت گرفته است. این افراد در بخشی از نامه خود گفتهاند «با توجه به اینکه حتی ریاست قوه قضاییه با مرخصی ما موافقت کرده، امین وزیری، نماینده دادستانی و دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی با این مرخصی اضطراری که میتواند زندگی ما را نجات دهد مخالفت کرده و صراحتا در پاسخ به پدران و مادران ما که میگویند چرا نان آوران ما را محبوس کردهاید میگویند باید از گرسنگی بمیرید.»