صبا کردافشاری، فعال مدنی زندانی روز شنبه ۲۹ شهریور از زندان اوین به بیمارستان طالقانی تهران اعزام شد اما به بهانه عدم پرداخت هزینهها بدون رسیدگی مناسب پزشکی مجددا به زندان بازگردانده شد. این در حالی است که پیشتر به خانواده این فعال مدنی گفته بودند که وی به بیمارستان شهدای تجریش اعزام خواهد شد و به این ترتیب خانواده از محل اعزام او برای پرداخت هزینه آزمایش بیاطلاع بودند. اکنون مراحل درمان و انجام آزمایشهای تجویز شده برای خانم کردافشاری به صورت نیمه کاره انجام شده است.
گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین با نوشتن نامهای نسبت به شرایط زنانی که در زندان کار میکنند و نقض حقوق زندانیان اعتراض کرده است. او در این نامه که همزمان با سالگرد اعدام شدن زانیار مرادی، لقمان مرادی و رامین حسین پناهی، سه زندانی سیاسی شده است، ضمن اشاره به این مسئله بعنوان واقعیت هایی از سرکوب، قلم خود را به سمت وضعیت زندان و استثمار نیروی کار در داخل و خارج زندان می چرخاند، خانم ایرایی در قسمتی از نامه خود نوشته است «از هفت تپه تا اراک، از تبریز تا بوشهر و حتی تا زندان قرچک ورامین کارگران محرومند از حقوق اولیه زندگی و محکومند به روزمرگی. اینجا نه تنها کسی بر دستان کارگر بوسه نمیزند و حق و حقوقش را پرداخت نمیکند، بلکه ابزار کار که تضمین کننده سلامت کارگر است نیز در اختیارش قرار نمیگیرد. سرزمینی که آزادی خواهانش توسط حکومت به قتل میرسند، کارگرانش نیز دچار محرومیت خواهند بود.»
سهیلا حجاب، زندانی سیاسی روز یکشنبه ۲۲ تیرماه در بیست و هفتمین روز از اعتصاب غذای خود با ضعف و بی حالی شدید مواجه شده است. خانم حجاب از تاریخ ۲۷ خرداد در اعتراض به نگهداری خود در زندان قرچک ورامین و طرح مطالباتی ازجمله انتقال به زندان اوین دست به اعتصاب غذا زد. وی هم اکنون به صورت ایزوله در قرنطینه این زندان بسر میبرد و از حق تماس تلفنی و ارتباط با خانواده خود نیز محروم است.
افسانه جعفری پناه، زندانی سیاسی از خردادماه امسال دوران محکومیت خود را در زندان قرچک ورامین سپری میکند. خانم جعفری پناه پیشتر در جریان اعتراضات سراسری دیماه ۹۶ توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ ماه حبس تعزیری محکوم شد.
پرستو معینی، متهم سیاسی که از هفته گذشته به بیماری کرونا مبتلا شده، از روز جمعه ۲۰ تیرماه بدون رسیدگی پزشکی از بند ۵ زندان قرچک ورامین به اتاقی در طبقه بالای ساختمان بهداری این زندان منتقل شده است. پرستو معینی اوایل اسفند ۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. او در جریان بازجوییها تحت فشار برای انجام اعتراف تلویزیونی قرار گرفت. این متهم سیاسی به دستور قاضی از دسترسی به وکیل انتخابی خود محروم شده و به وی گفته شده تنها حق انتخاب وکیل از میان وکلای مورد تایید در فهرست وکلای قوه قضاییه را دارد.
گلرخ ابراهیمی ایرایی، زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین و آرش صادقی فعال مدنی محبوس در زندان رجایی شهر کرج از آبان ۹۸ تاکنون از حق ملاقات و تماس تلفنی با یکدیگر محروم هستند. محرومیت این زوج از ملاقات در حالی است که در قانون پیشبینیهایی برای ملاقات بین اعضای زندانی خانوادهها شده است، حتی اگر آنها در زندانهای جداگانه تحمل حبس کنند.
سکینه پروانه، شهروند بازداشتی در زندان قرچک ورامین از روز پنجشنبه ۲۹ خردادماه با طرح خواسته توقف آزار و اذیت خانواده خود و همچنین در اعتراض به آزار و اذیت خود در دوره بازداشت اعتصاب غذا کرده است. خانم پروانه طی یادداشتی روند بازداشت خود را شرح داده است.
احکام اعدام امیرحسین مرادی، سعید تمجیدی و محمد رجبی، سه تن از شهروندان بازداشت شده در جریان اعتراضات سراسری ۹۸ موسوم به “اعتراضات آبان” در دیوان عالی کشور تایید شد. این افراد پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به حبس، شلاق و اعدام محکوم شده بودند.
سهیلا حجاب، زندانی سیاسی از روز سهشنبه ۲۷ خردادماه در اعتراض به نگهداری خود در زندان قرچک ورامین و عدم انتقال به زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است. سهیلا حجاب در تاریخ ۳ خردادماه پس از مراجعه به دادگاه تجدیدنظر استان تهران توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت و به زندان قرچک ورامین منتقل شد. در جریان این جلسه دادگاه به خانم حجاب گفته شد حکم دادگاه بدوی او عینا تایید شد.
زینب جلالیان، زندانی سیاسی که اخیرا به بیماری کرونا مبتلا شده است، کماکان بدون رسیدگی پزشکی در قرنطینه زندان قرچک ورامین بسر میبرد. خانم جلالیان به بیماری زمینهای آسم مبتلا بوده که همین امر جان وی را بیش از سایرین در خطر قرار میدهد. زینب جلالیان که اردیبهشتماه از زندان خوی به زندان قرچک ورامین منتقل شد، کماکان در زندان قرچک ورامین بسر میبرد. این در حالی که تمامی زندانیان باید پس از طی دوره قرنطینه به بند عمومی منتقل شوند. این زندانی سیاسی در سال ۸۶ بازداشت و دو سال بعد به اتهام خروج غیر قانونی از کشور به یک سال حبس تعزیری و به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او در دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی کشور تایید اما با یک درجه تخفیف به حبس ابد تقلیل یافت.