مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی در زندان اوین روز چهارشنبه ۲۱ خردادماه جهت تفهیم اتهام از بابت پرونده جدیدی که اخیرا برای وی گشوده شده به صورت شفاهی به دادسرای اوین احضار شد. خانم اکبری منفرد به دلیل شیوع بیماری کرونا در کشور، عدم دریافت کتبی ابلاغیه دادگاه و همچنین عدم دسترسی به وکیل از حضور در این جلسه بازپرسی خودداری کرده است.
شعبه ۲۲ دادگاه عمومی و انقلاب تهران حکم مصادره زمین افشین بایمانی، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج را صادر کرد. بر اساس این حکم زمین آقای بایمانی توسط ستاد اجرای فرمان امام مصادره خواهد شد. روز شنبه ۱۰ خردادماه ماموران با در دست داشتن حکم مصادره به این محل مراجعه کردند اما با مقاومت خانواده بایمانی و ساکنان محل روبهرو شدند. همچنین هفته گذشته ماموران اداره اطلاعات اصفهان در تماس با دختر آقای بایمانی اقدام به تهدید وی کردهاند.
ایران کلاه کج، مادر افشین بایمانی زندانی سیاسی در زندان رجایی شهر کرج در نامهای سرگشاده در خصوص ظلمهایی که در بیست سال گذشته بر او و خانوادهاش رفته، نوشته است. خانم کلاه کج در ادامه نسبت به مخالفت مسئولان زندان با اعزام افشین بایمانی به مرخصی اعتراض کرده است. مخالفت با اعزام افشین بایمانی به مرخصی پزشکی در حالی است که افراد مبتلا به بیماریهای قلبی بیش از سایرین در برابر کرونا در معرض خطر قرار دارند.
گلرخ ابراهیمی ایرایی، زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین نامهای در خصوص انتقال ناگهانی زینب جلالیان از زندان خوی به زندان قرچک ورامین نوشته و گفته است «زینب جلالیان یکی از قدیمیترین زندانیان سیاسی ایران است. او پس از گذراندن سالها حبس در بازداشتگاهها و زندانهای مختلف و پس از تحمل شکنجههای بسیار، مجدداً در روزهای اخیر از زندان خوی که نزدیک به محل سکونت خانوادهاش است، به زندان قرچک ورامین منتقل شد و با فشارهای مجدد ماموران امنیتی مواجه شد.» خانم ایرایی همچنین به وضعیت سکینه پروانه، دیگر زندانی سیاسی پرداخته است و در نهایت در بخش پایانی این نامه که نشر آن همزمان با دهمین سالروز اعدام فرزاد کمانگر، معلم و فعال حقوق بشر شده است در سطوری از نوشتار خود که در ادامه می آید به این موضوع پرداخته است.
افشین بایمانی، زندانی سیاسی در زندان رجایی شهر کرج روز سه شنبه ۱۶ اردیبهشت، در پی درد شدید در ناحیه قلب به بهداری زندان منتقل شد. آقای بایمانی که علیرغم مشکلات قلبی از دریافت خدمات درمانی محروم شده طی دو ماه اخیر دستکم ۳ مرتبه به بهداری زندان منتقل شد و هر بار پزشک زندان درخواست مجوز اعزام وی به بیمارستان خارج زندان را ارایه داد؛ با این حال این درخواستها با مخالفت امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی مواجه شده است. افشین بایمانی که بیستمین سال از حبس خود را در زندان رجایی شهر کرج سپری میکند، در سال ۷۹ به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد، این حکم در دادگاه تجدید نظر تایید شد اما پس از ۶ سال به حبس ابد تقلیل یافت.
روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت ماه، حکم اعدام یک خواننده رپ زیر زمینی در زندان رجایی شهر کرج به اجرا درآمد. وی متهم است که در شهریور ماه ۹۶، به همراه دوستش مدیر یک استودیوی ضبط صدا را به قتل رسانده است.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی فروردین ماه ۹۹ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.
خسرو بشارت، زندانی سنی مذهب محکوم به اعدام در زندان رجایی شهر کرج شب پنجشنبه ۴ اردیبهشت به دلیل فشارهای روانی از حال رفته و به بهداری زندان منتقل شد. وی ساعاتی بعد پس از تزریق سرم به بند بازگردانده شد. آقای بشارت مبتلا به بیماری اعصاب و روان است اما زندان از تحویل داروهای تجویز شده ممانعت به عمل میآورد. بهمنماه ۹۸ دیوان عالی کشور پس از حدود ۱۰ سال کشمکش قضائی، حکم اعدام خسرو بشارت و شش زندانی سنی مذهب دیگر را تایید کرد.
برزان نصرالله زاده زندانی سنی مذهب محبوس در زندان رجایی شهر کرج در سال ۸۹ در حالی که کمتر از ۱۸ سال سن داشت به اتهام “محاربه” بازداشت و اندکی بعد به اعدام محکوم شد. درخواست اعاده دادرسی وی برای دومین بار در شهریورماه ۹۸ توسط شعبه ۳۳ دیوان عالی کشور رد شد. آقای نصرالله زاده علاوه بر ضعف قوای بدنی به دلیل از دست دادن طحال، از سنگ کلیه، ناراحتی گوارشی و دیسک کمر نیز رنج میبرد و باتوجه به شیوع کرونا در زندانها به دلیل ضعف جسمانی در معرض خطر مضاعف قرار دارد.
حمزه درویش، زندانی سنی مذهب زندان رجایی شهر کرج در نامهای سرگشاده خطاب به رئیس قوه قضاییه نسبت به روند قضایی حاکم بر دادگاههای انقلاب و دخالت وزارت اطلاعات در صدور احکام و اعاده دادرسی اعتراض کرده است. وی در بخشی از این نامه میگوید “آیا میدانید چه ظلمهایی در حق زندانیان سیاسی از جانب کارشناسان وزارت اطلاعات صورت میگیرد؟ ظلمهایی همچون، شکنجه روحی و روانی و جسمی در هنگام بازجویی، گرفتن اعترافات اجباری و دیکته شده و ارجاع این اعترافات به عنوان مدارک مستدل به مراجع قضایی و دادگاههای که کارشناسان وزارت اطلاعات با اعمال نفوذ در آن حق دفاع و داشتن وکیل را از متهم گرفته و طی یک دادگاه فرمایشی و پنج دقیقهای، متهم را به حبسهای سنگین محکوم کرده و حکم صادر شده در مدت زمان کوتاهی به تایید دیوان عالی کشور رسیده و حق اعاده دادرسی از متهم نیز سلب میشود.”