محمد بنازاده امیرخیزی و پیام شکیبا، زندانیان سیاسی، ابتدای هفته جاری از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج منتقل شدند. این افراد در تاریخ ۱ مردادماه امسال به همراه مجید اسدی جهت بازجویی از بابت پرونده جدیدی که در ایام حبس برای آنان گشوده شد، از زندان رجایی شهر کرج به بازداشتگاه وزارت اطلاعات در زندان اوین منتقل شدند. آنها نهایتا اواخر شهریورماه امسال با پایان ایام بازجویی به بند عمومی زندان اوین منتقل شده بودند.
با گذشت ۱۱ روز از انتقال همراه با ضرب و شتم گلرخ ابراهیمی ایرایی، زندانی سیاسی از زندان قرچک ورامین به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین کماکان اطلاعی از وضعیت او در دست نیست. علیرغم پیگیریها و مراجعات خانواده خانم ایرایی به دادسرای اوین، مسئولان پاسخ روشنی به آنان ندادهاند و امین وزیری، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی نیز به آنها گفته است که فعلا نباید منتظر او باشند. اکنون خانواده ایرایی نسبت به احتمال پروندهسازی مجدد برای این زندانی سیاسی و وضعیت سلامت او در نگرانی بسر میبرند.
سهیل عربی، زندانی عقیدتی در زندان رجایی شهر کرج روز چهارشنبه ۳ دیماه از طریق ویدئو کنفرانس توسط شعبه ۸ دادسرای شهرری از بابت پرونده جدیدی که اخیرا علیه وی گشوده شده، مورد تفهیم اتهام قرار گرفت. آقای عربی در تاریخ ۲۸ شهریورماه امسال به صورت تنبیهی از زندان تهران بزرگ به زندان رجایی شهر تبعید شد و به مدت ۳۳ روز در یکی از سلولهای انفرادی این زندان معروف به سوئیت نگهداری شد. او پس از آن به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد و نهایتا روز یکشنبه ۱۸ آبان با پایان بازجوییها به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد.
افسانه عظیم زاده، فعال حقوق کودک با گذشت ۷ روز از زمان دستگیری کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین نگهداری میشود. خانم عظیم زاده روز دوشنبه ۲۴ آذرماه در بیمارستان میلاد تهران و در شرایطی بازداشت شد که جهت پیگیری وضعیت بیماری قلبی مادرش به این بیمارستان مراجعه کرده بود.
سعید اقبالی، فعال مدنی محبوس در زندان اوین با گذشت بیش از ۲ ماه از دستور پزشک مبنی بر اعزام به بیمارستان کماکان از رسیدگی پزشکی محروم است. پرده گوش راست آقای اقبالی دچار پارگی هفتاد درصدی است و این امر درد و عفونت شدید در این ناحیه را در پی داشته است.
مازیار سیدنژاد، فعال کارگری توسط شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم امروز در دادگاه انقلاب اهواز به وی ابلاغ شده است. جلسه نخست دادگاه این فعال کارگری پیشتر در اردیبهشت ۹۸ و جلسه دوم در مردادماه امسال برگزار شده بود.
در روزهای اخیر بخصوص با تغییر مدیریت زندان قرچک ورامین و روی کار آمدن صغری خدادادی، فشارهای با مبنای عقیدتی بر زندانیان سیاسی افزایش یافته است، از جمله میتوان به گرداندن پیکر یک جان باخته جنگ هشت ساله در زندان و از مقابل بند زندانیان سیاسی اشاره کرد. رئیس جدید زندان همچنین به زندانیان سیاسی اطلاع داده است برای همه آنان سفارش چادر داده است. امری که حتی با اظهارنظر رئیس قوه قضائیه همخوانی ندارد.
سید طبیب تقی زاده، روزنامهنگار روز چهارشنبه ۲۶ آذرماه در پی احضار به واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل حبس به زندان اوین منتقل شد. بازداشت آقای تقی زاده در حالی است که وی در سال ۹۷ توسط دادگاه انقلاب تهران به ۲ سال حبس تعلیقی و ۵ سال محرومیت های اجتماعی محکوم شده بود. اما تابستان امسال این حکم با اعتراض دادستان تهران مواجه شده و پس از تشکیل دادگاه تجدیدنظر بدون اطلاع آقای تقی زاده محکومیت او به ۱ سال حبس تعزیری تغییر داده شد.
در پی یورش و ضرب و شتم زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین تعداد زیادی از این افراد دچار آسیبهای جدی شدهاند اما کماکان از درمان و رسیدگی پزشکی محروم هستند. روز یکشنبه ۲۳ آذرماه مسئولان زندان قرچک ورامین به همراه ماموران گارد زندان پس از ورود به بند ۸ زندان قرچک با شوکر و باتوم اقدام به ضرب و شتم زندانیان سیاسی محبوس در این بند کردند. ماموران نهایتا گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی را از زندان خارج کرده و به همبندیان وی گفتهاند او را به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل کردهاند. زندانیان سیاسی مضروب شده بدون رسیدگی پزشکی و بی توجه به تلاش برای ثبت شکایات خود در وضعیت نامناسبی در بند رها شده اند، گفته شده زندانیان زن به دلیل غافلگیری، در زمان یورش گارد و ضرب و شتم فاقد پوشش کافی بودهاند. در روزهای اخیر بخصوص با تغییر مدیریت زندان فشارها بر زندانیان سیاسی افزایش یافته است.
آنچه در پی میآید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی آبان ماه ۹۹ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش با توجه به حجم محدود آن و نیز به دلیل عدم اجازه فعالیت گروههای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران نمیتواند بازتاب بی نقص وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.