|
ولتر، فیلسوف بنام دوران روشنگری زمانی به طنز گفته بود که «اگر خدا وجود نداشته باشد، آدمی باید او را بیآفریند»،
اما در مورد سارتر موضوع کاملاً برعکس است. به نظر او حتی اگر خدا وجود داشته باشد، باید آن را از میان برداشت، تا امکان آزادی انسان فراهم شود.
سارتر در نمایشنامه «شیطان و خدا» مینویسد: «برای یافتن نشانهای تمنا و التماس کردم. پیامها به آسمان فرستادم، اما پاسخی نیامد. آسمان حتی نام مرا نمیداند. من هر دقیقه از خود میپرسیدم که در چشم خدا چه هستم. حال پاسخ را میدانم: هیچ. خدا مرا نمیبیند، خدا مرا نمیشنود،خدا مرا نمیشناسد. آیا میتوانی این خلا را در سر من ببینی؟ خدا این است.»
داستایوفسکی، نویسنده بنام روسی زمانی گفته بود: «اگر خدا وجود نداشته باشد، همهچیز مجاز است.» اما سارتر این عبارت را با تغییر مضمون، به گونهای رادیکالتر بیان میکند: «تنها زمانی که خدا وجود نداشته باشد، انسان آزاد است.»
به نظر سارتر باید خداناباوری را در پیوندی تنگاتنگ با آزادی انسان و مسئولیت او فهمید و از تمامی پیامدهای آن استقبال کرد. به نظر سارتر اگر انسان بر اساس برنامه ومشیت الهی آفریده شده باشد «آزادی مطلق یا کامل» آدمی از دست رفته است.
|
افسانه خدا
بدین وسیله عقیده ام را بیان می کنم که ایده ی یک خدا یک خرافه ی بنیادی است،
اینکه شواهدی برای وجود هیچ خدا(یان) وجود ندارد،
اینکه شیاطین، اهریمنان، فرشتگان و مقدسان افسانه و استوره هستند،
در اینکه نه زندگی پس از مرگ، نه بهشت و نه جهنمی نیست،
اینکه پاپ یک دایناسور خطرناک متعصب و قرون وسطایی است
و اینکه روح القدس شخصیتی از یک کتاب فکاهی است که لایق خندیدن و تمسخر است.
من خدای مسیحیت را به کشتار متهم می کنم زیرا اجازه داد کشتار و آدم سوزی همگانی (هولوکاست) روی دهد
و من این خدای اسطوره ای را به دلیل تشویق تعصب تندروانه و فرمان به پست شمردن زنان متهم و محکوم می کنم…….
جیمز رندی
پیروان خِرَدگرایی 