ناهید شقاقی، اکرم نصیریان، مریم محمدی و اسرین درکاله، چهار فعال حقوق زنان توسط دادگاه انقلاب تهران مجموعا به ۱۶ سال و هشت ماه حبس تعزیری محکوم شدند. این حکم امروز چهارشنبه ۲۰ آذرماه به وکلای آنها ابلاغ شده است. در صورت قطعی شدن این حکم، از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۳ سال حبس تعزیری در خصوص هر یک از متهمان قابل اجرا خواهد بود. جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات این افراد در تاریخ ۱۳ آذرماه در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شده بود.
جمال ثابت، شهروند بهایی ساکن تهران دوشنبه ۶ آبان ماه ۹۸ توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. بازداشت وی پس از ورود ماموران به یک مهمانی خصوصی و پس از ساعت ها بازجویی میهمانان، تصویر برداری، تفتیش محل و ضبط لوازم صاحبخانه صورت گرفته است. مامورین منزل آقای ثابت را نیز مورد بازرسی قرار داده اند.
روابط عمومی دادگستری استان مازندران از اجرای حکم قطع دست یک زندانی به اتهام “سرقت” خبر داد. حکم قطع دست از جمله مواردی است که نافی اصل کرامت انسانی است. کنوانسیون بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی صراحتا استفاده از مجازاتهای تحقیر آمیز، نافی کرامت انسانی و موهن مانند شلاق و قطع دست را ممنوع کرده است.
این سوالی است که بسیاری از مسلمانان و اسلامگرایان مطرح میکنند.
در باب پاسخ به این پرسش شاید بتوان کتابها نوشت و در واقع کتابها نوشته شده است. اما بصورتی بسیار چکیده و مختصر میتوان گفت به دلیل اینکه اسلام منافع مارا در خطر انداخته است.
سردمداران جمهوری اسلامی، قبل ازسوارشدن براريکه ی قدرت، سرکوب دگرانديشان را درسرلوحه ی برنامه های خود قراردادند. دربلوايی که به سقوط شاه منجرشد، لشکرهميشه درصحنه ی حزب الله، به ضرب چماق، از ارائه ی هرنوع شعارغيردينی و ورود پوستر، پرچم، جزوه واعلاميه های دگرانديشان به صفوف تظاهرکنندگان به شدت ممانعت به عمل آورد. گرايش به انحصارطلبی ازهمان ابتدا درسرود معروف حزب الله موج می زد: «خدا يکی، رهبريکی، ايمان يکی، ايران يکی!» اين شعار زنگ خطری بود برای سرکوب دگرانديشان در فردای استقرارحکومت اسلامی.
حمزه درویش، زندانی سنی مذهب زندان رجایی شهر کرج، با اشاره به نقض حقوق شهروندان سنی مذهب، در اعتراض به عدم ارائه خدمات درمانی مناسب در خصوص زندانیان عقیدتی سیاسی زندان رجایی شهر نامهای نوشته و گفته است “کجایند مسئولان قوه قضائیه و ارگانهای امنیتی ایران که ببینند زندانیان عقیدتی سیاسی زندان رجایی شهر از چه مریضیها و کمبودهای بهداشتی درمانی رنج میبرند و یا میبینند و میشنوند اما خود را به تغافل و تجاهل زدهاند و بدین امر خشنودند”.