محمد بنازاده امیرخیزی، زندانی سیاسی سالخورده در زندان رجایی شهر کرج علیرغم بخشنامه جدید قوه قضاییه مبنی بر آزادی زندانیان بالای ۷۰ سال در چهارمین سال از مدت محکومیت خود کماکان در زندان بسر میبرد و از اعزام به مرخصی نیز محروم است. آقای بنازاده امیرخیزی با وجود تاکید پزشکان مبنی بر انجام آزمایش بیوپسی و احتمال ابتلا به سرطان پروستات، از اعزام به بیمارستان و رسیدگی مناسب پزشکی محروم مانده است. الناز بنازاده امیرخیزی، دختر وی ضمن نوشتن نامهای به عدم اجرای قوانین برای پدر خود اعتراض کرده است.
سهیل عربی، زندانی عقیدتی در زندان تهران بزرگ در تاریخ ۱۶ فروردین طی یادداشتی در اعتراض به عملی نشدن وعده مسئولان در خصوص اعزام وی به بیمارستان، شرایط نامساعد زندان، تداوم حبس و محرومیت از اعزام به مرخصی از اعتصاب خود خبر داده بود. آقای عربی امروز پنجشنبه ۲۱ فروردین طی نامهای ضمن تاکید بر ادامه اعتصاب غذای خود نوشته است “روژان چهار سال داشت به زندان آمدم اما اکنون نزدیک به یازده سال دارد. دلتنگی برای دخترم دردآورترین بخش در زندان بودن است. قطعا اگر پدر نبودم تحمل زندان آسانتر بود. نگرانی برای او واقعا تمام فکرم را مشغول میکند و مهمترین دلیل بارها اعتصاب کردنم این است که میخواهم دخترم را ببینم و کنارش باشم. اما طی این سالها حتی یک روز هم نگذاشتند به مرخصی بروم و او را در آغوش بگیرم.”
طی اسفندماه سال گذشته، ۶ تن از نوجوانان بازداشتی در جریان اعتراضات سراسری آبان، به نام های محمدرضا حیدری، امیر باوی، جبار فیوجی، علی اکبرنژاد، رضا اکبرنژاد و سالار فیوجی توسط دادگاه کیفری شیراز محاکمه و مجموعا به ۴۶۸ ضربه شلاق، جزای نقدی و احکام جایگزین حبس شامل خدمات عمومی رایگان و از این میان دو تن مجموعا به ۶ ماه حبس نیز محکوم شدند.
کمال حسن رمضان، ابراهیم عیسی پور، احمد تموئی و علی احمد سلیمان چهار زندانی سیاسی در زندان ارومیه روز شنبه ۱۶ فروردین به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر منتقل شدند. انتقال این زندانیان سیاسی بیم طرح اتهامات جدید علیه آنها توسط این نهاد امنیتی را به وجود آورده است. از سوی دیگر طی دو روز گذشته یازده زندانی سیاسی در این زندان در اعتراض به انتقال و بیخبری از این افراد از تحویل گرفتن غذای خود خودداری کردند.
دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی، هاشم خواستار، محمد نوریزاد، محمد حسین سپهری و فاطمه سپهری چهار تن از کنشگران مدنی که تابستان سال گذشته با نوشتن نامهای خواستار استعفای آیت الله خامنهای شده بودند را مجموعا به ۴۰ سال و شش ماه حبس تعزیری، ۴ سال ممنوعیت خروج از کشور و ۴ سال تبعید محکوم کرد. این شهروندان پیشتر در مرحله بدوی به همراه چهار تن دیگر توسط دادگاه انقلاب مشهد به ۷۲ سال حبس تعزیری، ۶ سال ممنوعیت خروج از کشور و ۶ سال تبعید محکوم شده بودند.
بابک دادبخش، زندانی محبوس در زندان رجایی شهر کرج امروز یکشنبه ۱۰ فروردینماه احضار و حکم پیشین وی با این بهانه که حکم دادگاه ناقص بوده، نقض و حکم ۲۵ سال حبس تعزیری در زندان به او ابلاغ شد. این زندانی پیشتر در بهمن ماه سال گذشته توسط دادگاه انقلاب تهران به تحمل ۱۷ سال حبس تعزیری محکوم شده بود. آقای دادبخش مبتلا به افسردگی شدید بوده و تاکنون دو بار اقدام به خودکشی کرده است.
محمد داوری، فعال مدنی اهل دهدشت، توسط دادگاه انقلاب شیراز به ۸ سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شد. در صورت قطعی شدن این حکم در دادگاه تجدیدنظر، از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۷ سال و شش ماه حبس تعزیری برای وی قابل اجرا خواهد بود. آقای داوری در تاریخ ۱۰ مهرماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در شیراز بازداشت و از تاریخ ۲۱ دیماه ۹۸ در زندان عادل آباد این شهر بسر میبرد.
شاکر بهروزی و محمدراسق قزلباش، دو متهم سیاسی در زندان ارومیه امروز جمعه ۸ فروردینماه به بند سیاسی این زندان منتقل شدند. آقای بهروزی اردیبهشت ماه سال گذشته جهت تشکیل یک پرونده جدید به بازداشتگاه اطلاعات سپاه در این شهر منتقل شده و ماه گذشته به زندان ارومیه بازگردانده شده بود. محمدراسق قزلباش نیز اسفندماه سال گذشته بازداشت و پس از مدتی به بند امن زندان ارومیه منتقل شده بود.
عبدالسلام مردان رزگه، شهروند بازداشتی در زندان ارومیه روز شنبه ۲ فروردینماه به دلیل وخامت حال جسمی و با علائم مشکوک به کرونا به بهداری زندان منتقل و از آنجا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شد. آقای مردان زرگه از تاریخ ۱۲ بهمنماه در اعتراض به تداوم بازداشت و بلاتکلیفی خود دست به اعتصاب غذا زده است.
بهطور خاص در طی دو ماه اخیر روند صدور احکام غیرمعمول در کنار احکام حبس برای فعالان سیاسی افزایش یافته است. شستن میت، رونویسی از قرآن، خدمت در بسیج، خواندن کتابهای کشته شدگان نظامی ایران در سوریه، مطالعه در مورد حجاب، تحقیق در مورد “جنایات” آمریکا تنها نمونههایی از این احکام هستند که در کنار احکام حبس بهعنوان مجازات تکمیلی اعلام شدهاند. هر چند که اساس محکومیت منتقدان سیاسی به تنهایی نقض حقوق بشر تلقی میشود، با اینحال این مجازاتهای عجیب که عمدتا مبنای ایدئولوژیک دارند در تضاد مضاعف با نفس موضوع “مجازات تکمیلی” در قانون قرار میگیرند، گزارش پیش رو به بررسی قانون و احکامی که اخیرا صادر شده است اختصاص دارد.