روز شنبه ۲۳ فروردین ماه، هادی مهرانی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. وی مدیریت یک کانال تلگرامی با محتوای انتقادی را عهده دار بوده است.
جواد حسینی نژاد، شهروند اهل مشهد در تاریخ ۲۸ آبانماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و توسط دادگاه انقلاب مشهد به ۲۳ ماه حبس تعزیری محکوم شد. در صورت قطعی شدن این حکم در مرحله تجدیدنظر با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۱۵ ماه حبس تعزیری در خصوص وی قابل اجرا خواهد بود. وی هم اکنون بدون رعایت اصل تفکیک جرایم در زندان وکیل آباد مشهد بسر میبرد.
حکم صادره علیه نجات بهرامی، روزنامه نگار و معاون سابق روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران تایید شد. این روزنامه نگار پیشتر در مرحله بدوی دادگاه به یک سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از استفاده از تلفن هوشمند و عضویت در احزاب و گروه های سیاسی محکوم شده بود.
سکینه پروانه، شهروند بازداشتی در تاریخ ۱۸ بهمنماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده بود. خانم پروانه به دلیل عدم توانایی مالی در تامین قرار باوجود اتمام مراحل بازجویی در بازداشت بسر میبرد. وی حدود دو هفته پیش در پی شعارنویسی در زندان اوین به زندان قرچک ورامین منتقل و ۴ روز بعد به بیمارستان روانی امینآباد منتقل شد. از زمان انتقال خانم پروانه به بیمارستان تاکنون اطلاعی از وضعیت او در دست نیست.
ملیحه شورچه، مادر سهیلا حجاب که اواخر اسفندماه با تودیع قرار از زندان اوین آزاده شده است، در نامهای خطاب به مقامات کشور، ضمن ابراز نگرانی از وضعیت سلامت زندانیان سیاسی باتوجه به شیوع ویروس کرونا در کشور خواهان آزادی سایر زندانیان عقیدتی که هم اکنون در زندان به سر میبرند شده است. وی در بخشی از این نامه میگوید “حال تمام مادرانی که فرزندانشان در زندان هستند را میفهمم، به خصوص اضطراب ناشی از بیماری کرونا. من تنها مادر سهیلا حجاب نیستم آتنا دائمی، ارس امیری، نیلوفر بیانی، رضوانه احمدخانبیگی، مریم اکبری منفرد، سپیده کاشانی، مژگان کشاورز، صبا کردافشاری، یاسمن آریانی، سمانه نوروز مرادی و نگین قدمیان فرزندان من هستند. آنها را آزاد کنید و خانواده هایشان را دریابید.”
سهیل عربی، زندانی عقیدتی روز سهشنبه ۲۶ فروردینماه از بند خارج شده و به محل نامعلومی منتقل شده است. گفته میشود مسئولان زندان تهران بزرگ در ابتدا بهصورت شفاهی به آقای عربی گفتند به بازداشتگاه سپاه منتقل خواهد شد و پس از آن به او گفتهاند به بیمارستان اعزام خواهد شد. از همین رو مقصد این انتقال مشخص نیست. سهیل عربی از دو هفته قبل در اعتراض به عملی نشدن وعده مسئولان در خصوص اعزام وی به بیمارستان، شرایط نامساعد زندان، تداوم حبس و محرومیت از اعزام به مرخصی در اعتصاب غذا است.
دادگاه تجدید نظر استان کردستان حکم صادره علیه کامران ساختمانگر، فعال کارگری اهل سنندج را عینا تائید و به وی ابلاغ کرد. آقای ساختمانگر پیشتر به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شده بود. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس در خصوص وی قابل اجرا است. از سوی دیگر توفیق محمودی، دیگر فعال کارگری اهل این شهر از زندان سنندج آزاد شده است. وی در آبان ماه ۹۸ جهت تحمل دوران محکومیت یک ساله خود احضار و پس از بازداشت به زندان این شهر منتقل شده بود.
محمد بنازاده امیرخیزی، زندانی سیاسی سالخورده در زندان رجایی شهر کرج علیرغم بخشنامه جدید قوه قضاییه مبنی بر آزادی زندانیان بالای ۷۰ سال در چهارمین سال از مدت محکومیت خود کماکان در زندان بسر میبرد و از اعزام به مرخصی نیز محروم است. آقای بنازاده امیرخیزی با وجود تاکید پزشکان مبنی بر انجام آزمایش بیوپسی و احتمال ابتلا به سرطان پروستات، از اعزام به بیمارستان و رسیدگی مناسب پزشکی محروم مانده است. الناز بنازاده امیرخیزی، دختر وی ضمن نوشتن نامهای به عدم اجرای قوانین برای پدر خود اعتراض کرده است.
سهیل عربی، زندانی عقیدتی در زندان تهران بزرگ در تاریخ ۱۶ فروردین طی یادداشتی در اعتراض به عملی نشدن وعده مسئولان در خصوص اعزام وی به بیمارستان، شرایط نامساعد زندان، تداوم حبس و محرومیت از اعزام به مرخصی از اعتصاب خود خبر داده بود. آقای عربی امروز پنجشنبه ۲۱ فروردین طی نامهای ضمن تاکید بر ادامه اعتصاب غذای خود نوشته است “روژان چهار سال داشت به زندان آمدم اما اکنون نزدیک به یازده سال دارد. دلتنگی برای دخترم دردآورترین بخش در زندان بودن است. قطعا اگر پدر نبودم تحمل زندان آسانتر بود. نگرانی برای او واقعا تمام فکرم را مشغول میکند و مهمترین دلیل بارها اعتصاب کردنم این است که میخواهم دخترم را ببینم و کنارش باشم. اما طی این سالها حتی یک روز هم نگذاشتند به مرخصی بروم و او را در آغوش بگیرم.”