|
ولتر، فیلسوف بنام دوران روشنگری زمانی به طنز گفته بود که «اگر خدا وجود نداشته باشد، آدمی باید او را بیآفریند»،
اما در مورد سارتر موضوع کاملاً برعکس است. به نظر او حتی اگر خدا وجود داشته باشد، باید آن را از میان برداشت، تا امکان آزادی انسان فراهم شود.
سارتر در نمایشنامه «شیطان و خدا» مینویسد: «برای یافتن نشانهای تمنا و التماس کردم. پیامها به آسمان فرستادم، اما پاسخی نیامد. آسمان حتی نام مرا نمیداند. من هر دقیقه از خود میپرسیدم که در چشم خدا چه هستم. حال پاسخ را میدانم: هیچ. خدا مرا نمیبیند، خدا مرا نمیشنود،خدا مرا نمیشناسد. آیا میتوانی این خلا را در سر من ببینی؟ خدا این است.»
داستایوفسکی، نویسنده بنام روسی زمانی گفته بود: «اگر خدا وجود نداشته باشد، همهچیز مجاز است.» اما سارتر این عبارت را با تغییر مضمون، به گونهای رادیکالتر بیان میکند: «تنها زمانی که خدا وجود نداشته باشد، انسان آزاد است.»
به نظر سارتر باید خداناباوری را در پیوندی تنگاتنگ با آزادی انسان و مسئولیت او فهمید و از تمامی پیامدهای آن استقبال کرد. به نظر سارتر اگر انسان بر اساس برنامه ومشیت الهی آفریده شده باشد «آزادی مطلق یا کامل» آدمی از دست رفته است.
|
بایگانی برچسبها: ازادی
سخن بزرگان
افزایش فشار بر علی پژگل و انتقال تنبیهی او در زندان اردبیل
علی پژگل، زندانی سیاسی اهل سنت محبوس در زندان اردبیل که هشتمین سال حبس در تبعید خود را سپری میکند، روز دوشنبه ۲۷ فروردین ۹۷ به دستور رئیس زندان، همراه با اعمال زور و بدون در نظر گرفتن اصل تفکیک جرائم، از بند سیاسی این زندان بصورت تنبیهی به بند یک این زندان منتقل شد.
وضعیت نامعلوم نوکیش مسیحی علی امینی در تبریز

نوکیش مسیحی زندانی که در آستانه کریسمس در شهر تبریز توسط ماموران امنیتی بازداشت شد از وضعیت وی همچنان اطلاعی در دست نیست.
پرسیده اند «آیا آتئیست ها در باورهایشان نقد پذیر هستند»در ادامه گفته بودند «من فکر میکنم اصلا آتئیست نباید وجود داشته باشد»
سوال: اگر کسی دين را کنار بگذارد، پس پيشوای معنوی را چه کار کند؟
سخن بزرگان
اخبار
وضعیت «نگرانکننده» گلرخ ایرایی و آتنا دائمی در زندان قرچک
وضعیت جسمی دو زن زندانی نگرانکننده است. گلرخ ایرایی در پی ۵۴ روز اعتصاب غذا، توان راه رفتن ندارد. یک طرف صورت آتنا دائمی نیز بیحس شده است. این دو فعال مدنی به «انتقال غیرقانونی» خود از اوین به قرچک ورامین معترضاند.
پس از گذشت نزدیک به دو ماه از آغاز اعتصاب غذای گلرخ ایرایی در زندان، او حتی توان راه رفتن هم ندارد؛ یک طرف صورت آتنا دائمی نیز بیحس شده است و نزدیکان این دو زندانی نگران سلامتی آنان هستند.
آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی روز ۴ بهمنماه سال گذشته (۱۳۹۶) «همراه با ضرب و شتم» از اوین به زندان قرچک ورامین منتقل شدند. این دو کنشگر مدنی که در اعتراض به این «انتقال غیرقانونی» روز ۱۴ بهمنماه گذشته دست به اعتصاب غذا زده بودند، اینک در وضعیت نامناسب و نگرانکنندهای به سر میبرند.
روز ۲۶ بهمنماه گذشته آتنا دائمی به اعتصاب غذای خود پایان داد و گلرخ ایرایی اعتصاب خشک خود را به تر تبدیل کرد. به گزارش هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر، در روز پنجشنبه (۹ فروردین/ ۲۹ مارس) پس از گذشت ۵۴ روز از آغاز اعتصاب غذای خانم ایرایی، او حتی توان راه رفتن هم ندارد.

