مضمون بسياري از آيات قرآن، با واقعيات مسلم ناسازگاري دارد و بسياري از احکام آن نيز در اثر ناديده گرفتن واقعيات صادر شده است. در اينجا به یک نمونه اشاره مي کنم:
امام باقر يا صادق عليهما السلام فرمود: سخت ترين حالى كه مردم در قيامت دارند اينست كه صاحب خمس بپا خيزد و بگويد: پروردگارا! خمس من ! و ما آنرا براى شيعيان خود حلال ساختيم تا ولادتشان حلال و پاك باشد. اصول كافى جلد 2 صفحه 502 روايت 20
قرآن در موارد متعددي براي اثبات مدعيات خود (و يا توجيه بعضي احکام شرعي) دلايل ضعيفي آورده است و همين مرا به شک مياندازد که مگر ممکن است خدايي عالم و حکيم چنين استدلالهاي ضعيفي را بياورد:
واژه دین حداقل سه کاربرد متفاوت دارد که مشخص میشوند با:
متن مقدس (تورات، انجیل، قرآن، و…).
فهم و تفسیر مؤمنان در طول تاریخ از متن مقدس خود.
رفتار و تاریخی که مؤمنان براساس فهم و تفسیرشان از متن مقدس آفریدهاند.
وقتی مؤمنان متن مقدس خود را میخوانند و تفسیر میکنند، “یهودیتها”، “مسیحیت ها” و “اسلامها” زاده میشوند. هریک از اینها نیز سه طیف بسیار وسیع “دین سنتگرا”، “دین بنیادگرا” و “دین تجددگرا” را ساخته و اختراع کردهاند.