نامه اعتراضی عالیه مطلب زاده خطاب به رئیس قوه قضائیه از زندان قرچک ورامین

 

عالیه مطلب زاده، فعال حقوق زنان محبوس در زندان قرچک ورامین، طی نامه ای خطاب به غلامحسین محسنی اژه‌ای رئیس قوه قضائیه، نسبت به بازداشت غیرقانونی خود توسط نیروهای امنیتی جهت تحمل ادامه دوران محکومیت خود اعتراض کرد. خانم مطلب زاده در تاریخ ۲۳ فروردین ماه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از امتداد، عالیه مطلب زاده، فعال حقوق زنان محبوس در زندان قرچک ورامین، طی نامه ای خطاب به غلامحسین محسنی اژه ای رئیس قوه قضائیه، نسبت به بازداشت غیرقانونی خود توسط نیروهای امنیتی جهت تحمل ادامه دوران محکومیت خود اعتراض کرد.

خانم مطلب زاده در بخشی از این نامه با بیان اینکه با تسلط نهادهای امنیتی، قوه قضائیه استقلال لازم در امر قضاوت در ارتباط با زندانیان سیاسی و عقیدتی را ندارد، عنوان کرده است: “چگونه می توان باور کرد یک زندانی در حال طی دوران محکومیت، زمان بازگشت به زندان نه توسط دایره اجرای احکام، بلکه توسط یک نهاد امنیتی تعیین تکلیف و بازداشت گردد! این امر نشان می دهد زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران از قوانینی که شما خود تدوین نموده و ملزم به تبعیت و اجرا آن هستید، محروم هستند و وضعیت آنها حتی در مراحل اجرای حکم خارج از اختیار قوه قضائیه و در واقع تابع اراده ضابطان اطلاعاتی و امنیتی می باشد”.

متن کامل این نامه در پی می‌آید:

“ریاست قوه قضائیه

جناب آقای غلامحسین محسنی اژه ای

سلام

اینجانب عالیه مطلب زاده زندانی سیاسی محبوس در زندان زنان قرچک ورامین در تاریخ ۴ اسفند ۱۴۰۰ برای دومین بار به کرونا مبتلا شده و به همین دلیل به مرخصی استعلاجی رفتم.

لازم به ذکر است؛ اینجانب قبل تر یک بار در مرداد ماه ۱۴۰۰ در زندان اوین پس از ابتلا به کرونا دلتا و آسیب و ابتلا چهل درصدی ریه و همچنین آسیب شدید سیستم ایمنی بدن بنا به تشخیص و تائید پزشک معتمد پزشکی قانونی علائم لانگ کوید داشته و طبق تشخیص ایشان حداقل شش ماه استراحت و طول درمان برای اینجانب در نظر گرفته شده بود ولیکن دادیار ناظر زندان ( محسن وزیری ) بدون توجه به نظر پزشکی قانونی و موارد ذکر شده دستور بازگشت من به زندان را صادر کرد.حدود چهار ماه بعد از بازگشت به زندان اوین در تاریخ ۲۰ دی ۱۴۰۰ دادیار ناظر زندان با جلب موافقت دادستان تهران مرا به شکل غیرقانونی و بدون هیچ حکم قضایی به زندان زنان قرچک ورامین تبعید کردند.

متاسفانه پس از یک ماه و نیم مجددا این بار در زندان زنان قرچک ورامین مبتلا به کرونا شدم و چنانچه در ابتدا نامه ذکر شد مجددا به مرخصی استعلاجی اعزام شدم. در مدت زمان مرخصی وکیل و همسرم هر هفته ضمن مراجعه به دادیاری ناظر زندان با ارائه نتایج تست جدید و مدارک پزشکی جهت بهبود شرایط نامساعد جسمی درخواست تمدید مرخصی را داشته اند.

اما متاسفانه در دو هفته آخر مرخصی، علیرغم گذشت نیمی از ایام دوره زندان (دوران محکومیت سه ساله)، با تماس های تلفنی متعدد و فشار های روانی شدید از طرف دادیاری ناظر زندان بر من و خانواده ام بدون رعایت وضعیت بیماری اینجانب برای بازگشت به زندان وارد شد.که به ناچار در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۴۰۱ زمانی که در منزل خانم نرگس محمدی به اتفاق ایشان در حال آماده شدن برای بازگشت به زندان بودیم، نیروهای امنیتی وزارت اطلاعات که بعضی بازجویان بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین هم در بین آنها بودند، با یورش به منزل ایشان با نشان دادن حکم جلب از طرف دادیاری اجرای احکام دادسرای زندان اوین ابتدا اقدام به بازداشت خانم محمدی نمودند و دقایقی بعد از جلب و انتقال خانم محمدی، یکی از بازجویان دیگر وزارت اطلاعات به همراه همکاران وارد منزل خانم محمدی شده و اقدام به بازداشت اینجانب کردند و با درخواست ارائه حکم بازداشت از طرف من ایشان اعلام نمود حکم بازداشت را همراه ندارد و پیرو اعتراض من به شیوه غیرقانونی بازداشت، با تقاضای تلفنی بازجو ( به عنوان ضابط قضایی) از دادیار ناظر زندان، دقایقی بعد، حکم بازداشت بنده با امضاء محمدی ( از طرف امین وزیری دادیار ناظر زندان ) یعنی توسط فردی که هیچ اختیار قانونی برای جلب ندارد صادر و از طریق واتساپ ارسال گردید. و علیرغم تذکر من به روند غیرقانونی بازداشت، مرا به دادسرای اوین( شهید مقدس ) منتقل کردند. پس از انتقال قاضی اجرای احکام مستقر در اوین با ابراز تعجب و بی اطلاعی از بازداشت من، اظهار داشتند از موضوع بازداشت من بی اطلاع هستند.

با توجه به اینکه اینجانب در حال تحمل حکم هستم هر نوع اقدام قانونی از طریق دادیاری اجرای احکام و قاضی پرونده باید انجام شود.

جناب اژه ای چنانچه پیش تر بسیاری متذکر شده اند به نظر با این رویه، و با تسلط نهادهای امنیتی، قوه قضائیه استقلال لازم در امر قضاوت، صدور حکم و حتی اجرای حکم در ارتباط با زندانیان سیاسی و عقیدتی را ندارد.

چگونه می توان باور کرد یک زندانی در حال طی دوران محکومیت، زمان بازگشت به زندان نه توسط دایره اجرای احکام، بلکه توسط یک نهاد امنیتی تعیین تکلیف و بازداشت گردد! این امر نشان می دهد زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران از قوانینی که شما خود تدوین نموده و ملزم به تبعیت و اجرا آن هستید، محروم هستند و وضعیت آنها حتی در مراحل اجرای حکم خارج از اختیار قوه قضائیه و در واقع تابع اراده ضابطان اطلاعاتی و امنیتی می باشد”.

روز سه شنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۱، نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و عالیه مطلب زاده فعال حقوق زنان بازداشت و به زندان قرچک ورامین منتقل شدند. هرانا پیشتر طی گزارشی از محرومیت آن ها از دسترسی به داروهایشان از زمان بازداشت خبر داده بود.

عالیه مطلب زاده در تاریخ ۶ آذرماه سال ۹۵ در پی احضار تلفنی به وزارت اطلاعات بازداشت و در تاریخ ۲۹ آذرماه همان سال با تودیع قرار وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین آزاد شد.

وی در سال ۹۶ توسط دادگاه انقلاب تهران محاکمه و از بابت اتهامات اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و تبلیغ علیه نظام به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی سید احمد زرگر عینا تایید شد. در دادنامه صادره، مصداق اتهامات مطروحه علیه خانم مطلب زاده، «راه اندازی و شرکت در کارگاه های توانمندسازی زنان در خارج از کشور (گرجستان)» عنوان شده است.

با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۲ سال حبس تعزیری برای وی قابل اجرا است.

وی نهایتا در تاریخ ۲۰ مهر ۹۹، پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد و دیماه سال گذشته به زندان قرچک ورامین تبعید شد.

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s