مطابق این نظریه جهان در ۱۳.۸ میلیارد سال پیش از نقطه ای با یک انفجار آغاز شد.

گو اینکه به پاپ این تذکر را داد که هیچگونه برداشت و نتیجه گیری تئولوژیک از این موضوع نباید بشود به این تذکر توجهی نشد.

 

 در یک ثانیه اول این انفجار چهار نیروی اصلی یعنی گرانش، الکترومغناطیس، اندر کنش هسته ای ضعیف و اندرکنش هسته ای قوی از یکدیگر جدا شدند.

ناگهان جهان با سرعتی باور نکردنی شروع به انبساط نمود.

تورم کیهانی آغاز شد.

مدت زمانی بسیار کوتاه منتها در همان یک ثانیه اول نوعی ذرات بنیادی که به آنها هادرون میگویند شکل گرفت و نوترینوها از اندرکنش با سایر ذرات باز ایستادند.

 

 در ده ثانیه بعد ذراتی بوجود آمدند که به آنها لپتون ها میگویند. عمر این ذرات کوتاه بود و جای خود را به فوتون ها دادند.

 برای مدت ۳۸٠ هزار سال هنوز اتمها به وجود نیامده بودند و جهان به صورت مات بود و شفافیتی نوری وجود نداشت. اتم های تازه شکل گرفته هیدرژن و هلیوم آهسته آهسته به دور یکدیگر جمع شدند و ۵۶۰ میلیون سال بعد نخستین ستاره ها با جوش هسته های هیدروژن شروع به درخشیدن کردند.

 

 میلیون هاسال بعد نخستین کهکشانها شکل گرفتند. کهکشان راه شیری که منظومه خورشیدی را در بر دارد یکی از میلیارد ها کهکشان موجود است.

در هر کهکشان میلیارد ها ستاره مانند

 خورشید وجود دارد.

 

 نظریه مهبانگ بهترین نظریه ای است که میتواند تولد و تکوین جهان را توضیح دهد.

این مدل که با نظریه نسبیت عام انیشتن مطابقت دارد انبساط هابل را به خوبی توضیح میدهد و نیز توضیح بسیار خوبی برای تشعشع پیش زمینه ای مایکرو ویو microwave background radiation میباشد. این تشعشع باقیمانده از انفجار اولیه است.

 

گو اینکه نظریه مهبانگ بر مشاهدات استوار است و این مشاهدات آنرا  به خوبی حمایت میکنند منتها حداقل سه ایراد اصلی و شاید ۷ ایراد فرعی دیگراین نظریه را خدشه دار میکند.

 

اولین ایراد اصلی مسئله ای است به نام «افق»(horizon). به این ترتیب که اگر به میلیارد ها سال پیش در آسمان نظری بیافکنیم( چیزی که در آسمان مشاهده میشود در واقع تاریخ است.

 ماه در ۱.۳ ثانیه پیش، خورشید ۸ دقیقه، سیاره برجیس (به عربی مشتری) ۴٠ دقیقه، نپتون بیش از چهار ساعت، آلفا سنتوری که نزدیکترین ستاره به زمین است بیش از ۴ سال، کهکشان آندرومدا که نزدیکترین کهکشان به زمین است ۲.۲ میلیون سال پیش را مشاهده میکنیم).

هرگاه به نقاط بسیار دوردسترس تر نگاهی بکنیم میبینیم که در دو نقطه متقارن که میلیارد ها سال نوری با یکدیگر فاصله دارند درجه حرارت این دو نقطه مساوی یکدیگر و  حدود ۲.۷ درجه کلوین است. چرا چنین است؟

 

 این دونقطه میلیارد ها سال نوری با یکدیگر فاصله دارند و به هیچ وسیله قادر نبوده اند که در تماس حتی نوری با یکدیگر باشند چون نور هنوز فرصت رسیدن از یکی از آن نقاط به دیگری را نداشته است.

 

 دومین ایراد اصلی مسئله ایست به نام تخت بودن جهان (flatness problem ). فضا – زمان هیچگونه انحنائی را نشان نمیدهد. در محتوای مهبانگ چنین پدیده ای بسیار غیر محتمل است.

 

 سومین ایراد نبودن تک قطبی مغناطیسی است. انرژی فراوانی که به وسیله مهبانگ تولید شد میبایستی که ذرات بنیادی مغناطیسی را تولید کند در حالی که چنین چیزی تاکنون مشاهده نشده است.

تمام آهنربا ها داری دوقطب شمال و جنوب هستند و هر گاه آهنربائی را دونیمه کنیم باز دوآهنربا خواهیم داشت که هرکدام دارای دوقطب شمال و جنوب هستند.

 

 گذشته از این ایرادات در تکینه (نقطه مهبانگ و یا singularity) تمام قوانین فیزیک فرو میپاشند.

 

این ایرادات باعث شد که کیهان شناسان مدل دیگری را عرضه کنند.

 

 درسال ۲٠٠۷  نیل توروک از دانشگاه کمبریج و پل استاین هارت از دانشگاه پرینستون مدل دیگری بر اساس نظریه ریسمانها ( string theory)  پیشنهاد  کردند که بنا براین مدل کیهان شناسی مهبانگ  فقط یکی از بینهایت دوره هائی است که اتفاق افتاده.

با استفاده از چهار چوبی که نظریه ریسمانها ایجاد میکند جهان  دارای یک بعد زمان , سه بعد  مکان که قابل دیدن هستند و ۷ بعد مکان دیگر میباشد.

 

با استفاده ازاین موضوع جهان های موازی متصور میشود که گواینکه ممکن است به فاصله چند میلیمتر از یکدیگر باشند ولی قابلیت انتقال هیچ گونه اطلاعاتی را با یکدیگر ندارند.

 یکی از این جهان ها ۱۳.۸ میلیارد سال پیش با جهان ما برخورد میکند و مهبانگی رخ میدهد. منتها این فقط یکی از بینهایت مهبانگی است که در گذشته اتفاق افتاده و در آینده نیز اتفاق خواهد افتاد.

  به ترتیب این مدل این ایراد فلسفی و نیز علمی را که قبل از مهبانگ زمان وجود نداشت را بر طرف میکند.

 

این مدل بر خلاف مهبانگ  که جهان را حادث فرض میکند ، ادعا بر ازلی بودن جهان را دارد.

 

 

داریوش محسنی